Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

"Ο κ. Κερμενιώτης και η "Θεολογική σχιζοφρένεια"...


Ο κ. Κερμενιώτης και η «θεολογική σχιζοφρένεια»…


ΠΡΟΣ τα θεολογικά – θρησκευτικά ιστολόγια:

«ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ», «ΑΚΤΙΝΕΣ», «ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ» «Ενοριακό Ιστολόγιο», «PANAYIOTIS TELEVANTOS», «Ασυμβίβαστη Κίνηση Εκπαιδευτικών» (υπ’ όψιν υπεύθυνου της "Κινήσεως" κ. Βασ. Κερμενιώτου)

* * * * * *

Aγαπητοί φίλοι, προσφάτως ο (άγνωστος εις εμέ) κ. Βασίλειος Κερμενιώτης , (εκπαιδευτικός, κάτοικος Πτολεμαϊδος) με άρθρο του που δημοσιεύθηκε και στο δικό σας ιστολόγιο, αμφισβήτησε θεολογικώς τμήμα του δημοσιεύματος του ημετέρου ιστολογίου («Θεολογικός Σύνδεσμος Λάρισας», http://religiousnet.blogspot.com/ ) που αφορούσε στην προβολή της ομιλίας του εκλεκτού καθηγητού πολλών εξ ημών εις το Πανεπιστήμιο, αξιοτίμου κ. Δημ. Τσελεγγίδη, (φωτ. εκ του ημετέρου ιστολογίου, δημοσιευθείσα και εις το ρεπορτάζ μας εις την "Ελευθερία"), γενομένης στη Λάρισα.

Προς πλήρη ενημέρωση των εκλεκτών σας αναγνωστών, και επειδή θεωρώ λίαν επίκαιρο το σλόγκαν που έχει αναρτήσει στη πρώτη του σελίδα το «Ενοριακό Ιστο – Λόγιο» (http://imeroviglio.blogspot.com/ : «Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική»), παραθέτω ένα σύντομο ιστορικό για το ζήτημα που δημιούργησε ο κ. Βασίλειος Κερμενιώτης:

1) Στη πρώτη συνεδρίαση της νεοεκλεγείσης Διοικούσης Επιτροπής της Ενώσης Θεολόγων Λαρίσης, στα τέλη Δεκεμβρίου του 2009, σε συζήτηση που είχαμε για τη δραστηριότητα του τμήματος τη νέα χρονιά (2010) ο πρόεδρος κ. Στεργιούλης επρότεινε να καλέσουμε τον λόγιο μοναχό π. Μωϋσή, ενώ εγώ, συμπληρωματικώς ως προς τη πρότασιν του κ. προέδρου, επρότεινα να καλέσουμε για ομιλίες στη Λάρισα, δύο εκλεκτούς καθηγητές μου στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ: τον καθηγητή Παιδαγωγικών κ. Ιωάννη Κογκούλη για να μας μιλήσει για το θρησκευτικό μάθημα και τον καθηγητή κ. Τσελεγγίδη, επειδή το θέμα του διαχριστιανικού διαλόγου το οποίο πραγματεύεται ως καθηγητής Δογματικής είναι επίκαιρο. Επί των δύο ως άνω κατατεθεισών προτάσεων συνεφώνησαν άπαντα τα παρευρισκόμενα μέλη και ο πρόεδρος κ. Βασ. Στεργιούλης ανέλαβε να επικοινωνήσει με τον π. Μωϋσή και τους πανεπιστημιακούς καθηγητές για να τους μεταφέρει το σχετικό αίτημα - πρόσκληση της Ενώσεώς μας.

2) Απαντες εκ των προσκληθέντων απεδέχθησαν τη πρόταση και μας τίμησαν με την άφιξή τους στη Λάρισα Στις 23 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία (http://theologylar.blogspot.com/2010/01/blog-post_24.html και http://religiousnet.blogspot.com/2010/01/blog-post_24.html ) η εκδήλωση με ομιλητή τον κ. Κογκούλη, στη διάρκεια της οποίας, μάλιστα (στον ιερό ναό του Αγ. Αντωνίου), ο πρόεδρός μας κ. Στεργιούλης ανεκοίνωσε επισήμως ότι στις 14 Μαρτίου πρόκειται να έλθει και ο κ. Τσελεγγίδης, Στις 6 Μαρτίου ήλθε και εμίλησε ο π. Μωϋσής σε εκδήλωση (στην αίθουσα της «Χριστιανικής Εστίας, «Ο Απ. Παύλος») η οποία επίσης εσημείωσε μεγάλη επιτυχία (http://theologylar.blogspot.com/2010/03/blog-post_07.html και http://religiousnet.blogspot.com/2010/03/blog-post_156.html ).

3) Μεγάλη επιτυχία εσημείωσε και η πρόσφατη εκδήλωση στη αίθουσα της «Χριστιανικής Εστίας» με ομιλητή τον καθηγητή κ. Τσελεγγίδη (http://religiousnet.blogspot.com/2010/03/blog-post_156.html και http://theologylar.blogspot.com/2010/03/o.html ), ενώ λίαν κολακευτικά ήταν και τα σχόλια για τα ως άνω δημοσιεύματα καθώς και για το αντίστοιχο που εδημοσίευσα στο Αmen.gr (http://amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1875) και στην εφημερίδα «Ελευθερία» Λαρίσης (16/03/2010, σελ. 10) με την οποία συνεργάζομαι.

4) Ξαφνικά, στις 17.3.2010 εμφανίζεται το άρθρο του κ. Κερμενιώτη, υπό τον (αντιδεοντολογικό, κατά τη γνώμη μου, για τη χρήση του από θεολόγους) τίτλο «Θεολογική σχιζοφρένεια από τον Θεολογικό Σύνδεσμο Λάρισας». Ο κ. Κερμενιώτης στην «απανταχούσα» που έστειλε σε όλα τα θεολογικά ιστολόγια διετείνετο ότι , κατά την θεολογική άποψή του, αποτελεί «θεολογική σχιζοφρένεια» (sic!) να υποστηρίζεται, ως εγράφη εις την παρ’ ημίν ιστοσελίδα, ότι το Πατριαρχείο και οι λοιπές Ορθόδοξες Εκκλησίες «….θεωρούν μεν αιρετικές τις δοξασίες των Ρωμαιοκαθολικών για το «filioque» και το «Πρωτείο» του Πάπα, αλλά όχι και αιρετική σύμπασα της Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς δεν υπήρξε προς τούτο απόφαση Οικουμενικής Συνόδου».

5) Διαμαρτυρηθήκαμε με παρεμβάσεις μας για την παντελώς ανοίκεια, για το θεολογικό χώρο, επίθεση που δέχθηκε το blog του «Θεολογικού Συνδέσμου Λάρισας» και επεσημάναμε προς τον κ. Κερμενιώτη ότι η άποψις (την οποία έκρινε ως πάσχουσα εκ «θεολογικής σχιζοφρενείας») και η οποία υποστηρίζεται σήμερα από τη πλειοψηφία των πανεπιστημιακών θεολόγων (καλώς ή κακώς δεν είναι της παρούσης) υποστηρίχθηκε κατά το παρελθόν στο γνωστό βιβλίο «Δυτική Θεολογία και Πνευματικότητα» (έκδοση της Υπηρεσίας Δημοσιευμάτων του ΑΠΘ, σελ. 38) του κ. Τσελεγγίδη και για την ασέβεια που διέπραξε εις βάρος του καθηγητού μας καλέσαμε τον κ. Κερμενιώτη να δώσει εξηγήσεις και διευκρινίσεις.

6) Ο κ. Κερμενιώτης σε μια πρώτη τοποθέτησή του αντί να δώσει την οφειλομένη απάντηση είπε στις 17.3.2010 ότι θα επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον κ. Τσελεγγίδη για να του πει να απαντήσει αυτός. Δηλαδή, ο κ. Κερμενιώτης που δημιούργησε το ζήτημα, καλούσε τον κ. Τσελεγγίδη (ο οποίος προφανώς δεν είχε ιδέα για τα γραφέντα υπό του κ Κερμενιώτου…) να δώσει απάντηση… Απάντηση εκ μέρους του κ. Τσελεγγίδη δεν υπήρξε, έτσι την «απάντηση» έδωσε ο ίδιος ο κ. Κερμενιώτης, μέσω του blog «Θρησκευτικά» (http://thriskeftika.blogspot.com/2010/03/blog-post_7417.html ) παραδεχθείς - δόξα τω Θεώ… - ότι αυτά που καταθέσαμε για το βιβλίο και τις αναφορές εις αυτό του κ. Τσελεγγίδη είναι αληθινά. Αναγνωρίζοντας ο κ. Κερμενιώτης το γραφέν υπό του κ. Τσελεγγίδη ότι (αναφορικώς με τη καταδίκη της Ρ/Κ Εκκλησίας υπό τοπικών ορθοδόξων συνόδων…) «…Η απόφανση, βέβαια, αυτή δεν είναι οριστική και τελεσίδικη, αφού δεν θεσπίσθηκε από οικουμενική σύνοδο», παραδέχθηκε και εκτίμησε ότι «..όντως, πριν από 20 ή 25 χρόνια που γράφτηκαν αυτές οι σημειώσεις, ο κ. Τσελεγγίδης φαίνεται να εκφράζει μια άποψη την οποία όμως σήμερα, ωριμότερος και εμπειρότερος, δεν αποδέχεται πλέον…».

7) Κατόπιν τούτου μείναμε με την απορίαν την οποία και εκφράσαμε δημοσίως προς τον κ. Κερμενιώτην:

«Να εικάσουμε κ. Κερμενιώτη ότι και την εκείνην (την προ 20ετίας – εγώ …αυτήν διδάχθηκα κ. Κερμενιώτη) άποψιν του κ. Τσελεγγίδη (την ταυτιζομένην εν προκειμένω με την αναφοράν εις το ιστολόγιο, την οποία όντως ο κ. Τσελεγγίδης φαίνεται να ανεκάλεσε, την αποδέχονται όμως οι περισσότεροι εκ των πανεπιστημιακών θεολόγων) θεωρείτε ως πάσχουσα εκ θεολογικής «σχιζοφρενείας»; ‘Η μήπως θεωρείτε ως πάσχουσα εκ θεολογικής «σχιζοφρενείας» την σχετική αναφορά στο ιστολόγιο, άλλα εξαιρείτε εκ της ημετέρας αντιλήψεως περί «σχιζοφρενείας» την α π ο λ ύ τ ω ς ΤΑΥΤΟΣΗΜΟΝ εκείνην αναφοράν του κ. Τσελεγγίδη μόνο και μόνο επειδή είναι του κ. Τσελεγγίδη;….». Και του γράψαμε ότι περιμένουμε με ανυπομονησία την απάντησή του, επί του συγκεκριμένου (δηλαδή, επί της ουσίας της υποθέσεως). Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Απλά πράγματα.

8) Αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή ο κ. Κερμενιώτης μου είναι παντελώς άγνωστος στο θεολογικό χώρο, ειλικρινά δεν γνωρίζω - ούτε καν μπορώ να υποψιασθώ - τους λόγους για τους οποίους δημιούργησε το όλο ζήτημα. Όπως και να’ χει, εγώ οφείλοντας να υπερασπισθώ την αλήθεια – την αλήθεια που δεν φοβάται το διάλογο, ούτε υβρίζει όταν κάνει διάλογο – κατέγραψα το παραπάνω ιστορικό και ο καθένας ας βγάλει τα θεολογικά και όποια άλλα συμπεράσματά του.

Με εκτίμηση

Για το blog «Θεολογικός Σύνδεσμος Λάρισας»


Χάρης Ανδρεόπουλος, Θεολόγος ΑΠΘ

* ΥΓ: Τις απόψεις μου για τον διαχριστιανικό διάλογο οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τις διαβάσουν εδώ, http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=123 , να τις κρίνουν και να μου στείλουν το σχολιασμό τους. Αφού απαντήσει στα ερωτήματα που τον αφορούν για το θέμα που δημιούργησε με τον καθηγητή κ. Τσελεγγίδη, και εάν ευαρεστηθεί να διαβάσει το παραπάνω άρθρο μου, θα περιμένω προς δημοσίευση και διάλογο και τις απόψεις του κ. Κερμενιώτη.

3 σχόλια:

  1. Κύριε Ανδρεόπουλε, χαίρετε και πάλι.
    Απ’ ό,τι φαίνεται, ενοχληθήκατε πολύ από την επίμαχη φράση αλλά και από το όλο ύφος της ανοιχτής επιστολής μου προς το Σύνδεσμό σας. Ήταν, πράγματι, αρκετά σκληρό. Γράψατε, όμως, κάτι πολύ ωραίο: «Οταν λέγομεν ότι ευρισκόμεθα εις αντιπαράθεση μαζί σας κ. Κερμενιώτη, προς Θεού, δεν το εννοούμε με την έννοια της σύγκρουσης, αλλά της σύγκρισης απόψεων, γνωμών, θέσεων, κλπ.». Εδώ συμφωνούμε. Κύριε Χάρη, δεν σας γνωρίζω και δεν με γνωρίζετε. Κατά συνέπεια, η αντιπαράθεσή μας δεν ήταν συνέπεια προσωπικών διαφορών. Δεν έχουμε να χωρίσουμε ούτε αμπέλια, ούτε χωράφια. Το πεδίο της αντεπιχειρηματολογίας μας κινείται σε ένα σοβαρότατο πεδίο που είναι η Αγία Ορθόδοξη Πίστη μας. Αυτό που έγραψε ο Σύνδεσμός σας, ότι δηλαδή, ο Παπισμός έχει μεν αιρετικές κακοδοξίες (επισήμως διατυπωμένες, μέσω “συνόδων”, και στις οποίες εμμένει πεισματικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια), αλλά, παρ’ όλ’ αυτά είναι Εκκλησία του Χριστού, ήταν απαράδεκτο. Σας ενόχλησε η συγκεκριμένη έκφραση που χρησιμοποίησα; Ας την αλλάξουμε κι ας βάλουμε μια άλλη ηπιότερη στη θέση της. Η ουσία όμως δεν θα αλλάξει. Ούτε και το σημαντικό θέμα είναι το αν το εν γένει ύφος της επιστολής μου ήταν ή όχι «ανοίκειο». Ένα άσημο πρόσωπο από Πτολεμαϊδα άσκησε κριτική σε κάτι θεολόγους από Θεσσαλία. Και τι έγινε; Αυτό είναι το μείζον; Το ότι «θίχτηκε» ο εγωισμός και το image μας; Αν, ανθρωπίνως, σας ελύπησα, σας ζητώ συγγνώμη. Όμως, κύριε Ανδρεόπουλε, δεν είναι αυτή η ουσία, δεν είναι αυτό το μείζον θέμα. Το μείζον ζήτημα είναι ότι στις ημέρες μας γίνονται φοβερά πράγματα, πρωτοφανείς αβαρίες σε βάρος της Πίστης μας και, δυστυχώς, ο θεολογικός κόσμος της πατρίδας μας, που είναι το «άλας» και το «φως» της κοινωνίας μας (και της εκπαίδευσης), στέκεται παγερά αδιάφορος!
    Κύριε Ανδρεόπουλε, εσάς και το θεολογικό σας Σύνδεσμο:
    --- δεν σας πείραξε η αναγνώριση, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, των εκατοντάδων κακόδοξων προτεσταντικών ομολογιών – που για τις περισσότερες απ’ αυτές δεν ξέρουμε “από πού κρατάει η σκούφια” τους– ως «Εκκλησιών του Θεού»;
    --- δεν σας πίκρανε η ομολογία, εκ μέρους του Πατριαρχείου, ότι και άλλες Θρησκείες λατρεύουν τον ίδιο Θεό μ’ εμάς, μια ομολογία που στην ουσία ισοδυναμεί με άρνηση του Χριστιανισμού, προσβολή της Σταυρικής θυσίας του Κυρίου και των φρικτών μαρτυρίων που υπέστησαν οι Νεομάρτυρες που αρνήθηκαν να αλλαξοπιστίσουν;
    --- δεν σας ενόχλησε η παρουσία του Παναγιώτατου στην Εβραϊκή Συναγωγή και τα όσα απαράδεκτα εξεστόμησε εκεί;
    --- δεν σας έθλιψε το γεγονός ότι «ορθόδοξοι» Πατριάρχες δωρίζουν Κοράνια, προσβάλλοντας το Θεό, αφού το «ιερό» βιβλίο των μουσουλμάνων καταφέρεται με μένος εναντίον των Χριστιανών για τους οποίους λέει ότι διέστρεψαν και παραποίησαν Ευαγγέλιο;
    --- και τόσα άλλα…

    Για όλα αυτά δεν σας είδαμε ποτέ να διαμαρτύρεσθε κύριε Ανδρεόπουλε.

    Επίσης, δεν μου απαντήσατε στα ερωτήματα που σας έθεσα. Ουσιαστικά, λοιπόν, εσείς είσθε αυτός που διακόπτει τον μεταξύ μας διάλογο!

    Σας εύχομαι, ειλικρινά, καλό υπόλοιπο της τεσσαρακοστής και καλή Ανάσταση.

    ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΡΟΣ, Κον Βασίλειο Κερμενιώτη,
    Εκπαιδευτικό, Πτολεμαϊδα

    Aγαπητέ μας εν Χριστώ αδελφέ, χαίρε!

    Η σημερινή σου επιστολή μας έδωσε μεγάλη χαρά – γιατί πράγματι και όντως Βασίλη μπορούμε να έχουμε κάποιες διαφορετικές θεολογικές προσεγγίσεις, αλλά, παρά ταύτα, να ομιλούμε εν αγάπη, γιατί εμείς οι χριστιανοί – και δη οι ορθόδοξοι – δεν παίζουμε μπόξ, άλλως εννοούμε την αντιπαράθεση: ως σύγκριση ιδεών, γνωμών, θέσεων, απόψεων. Μας πίκρανες με τα σχήματα λόγου και τις ακραίες εκφράσεις, όχι επειδή έκανες κριτική (για εμάς σ’ αυτό το ιστολόγιο η κριτική αποτελεί οξυγόνο, φθάνει να τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες της δεοντολογίας), αλλά γιατί αυτά τα σχήματα λόγου και οι ακραίες εκφράσεις που εχρησιμοποίησες δεν αρμόζουν στο θεολογικό διάλογο αδελφέ μας Βασίλη. Αρκούν τα πειστικά επιχειρήματα, κι’ όποιος πείθεται καλώς, όποιος δεν πείθεται καλή καρδιά – δεν χρειάζονται ύβρεις. Ταπείνωση και μετάνοια χρειαζόμαστε αδελφέ – ας αφήσουμε την έπαρση, τις κραυγές και τις «κορώνες» για άλλους.

    Ασφαλώς δεν θα λύσουμε εμείς – δυό επαρχιώτες εκπαιδευτικοί - τα προβλήματα που παρουσιάζονται στον διαχριστιανικό διάλογο, όμως, αδελφέ μπορούμε να αποδείξουμε ότι το ήθος της ορθοδοξίας μπορεί κατά τη γνώμη μου να εκφρασθεί αυθεντικότερο και γνησιότερο από εμάς, τους ταπεινούς και καταφρονεμένους εκπαιδευτικούς της ελλαδικής επαρχίας, παρά από τους μεγαλόσχημους του κέντρου. Αυτό το ήθος το’ χει ανάγκη ο διαχριστιανικός διάλογος, αυτός το ήθος της Ορθοδοξίας είναι που συγκινεί και τους δυτικούς, τους πεπλανημένους ετεροδόξους αδελφούς μας, στους οποίους όχι απλώς πρέπει, αλλά οφείλουμε να τους δείξουμε του φως της αληθείας, τουτέστιν της Ορθοδοξίας, για να επανέλθουν στη Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, εκ της οποίας απεσχίσθησαν.

    Τις θέσεις μου για τον διαχριστιανικό διάλογο τις έχω καταγράψει στο υπό τον τίτλο «Από τη Ραβέννα στη Θεσσαλονίκη» , άρθρο μου στο Amen.gr, http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=123 , σε παρακαλώ να τις διαβάσεις με προσοχή και θα δείς ότι, καίτοι έχει γραφτεί προ έτους (Μαϊος του 2009), απαντά στις τωρινές σου ερωτήσεις. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο δεν διακόπτω το διάλογο, αλλά τον επιθυμώ πολύ, θα περιμένω δε προς δημοσίευση τη απάντησή σου στο προαναφερθέν άρθρο μου για δημοσίευση στο ιστολόγιο έτσι ώστε να πάρουν μέρος στο διάλογο και άλλοι συνάδελφοι.

    Ομοίως αντευχόμεθα εκ καρδίας μέσης καλό υπόλοιπο της Αγίας Τεσσαρακοστής και Καλή Ανάσταση!

    Για το blog «Θεολογικός Σύνδεσμος Λάρισας»

    Χάρης Ανδρεόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ αδελφέ και συνάδελφε Χάρη. Με όλη μου την καρδιά ανταποδίδω τις ευχές σου.Εύχομαι ο Κύριος να μας φωτίζει όλους ώστε να πράττουμε πάντα το Άγιο θέλημά Του.

    Βασίλης Κερμενιώτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή