Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

H υπ. Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως για τα Θρησκευτικά: "Στη βάση επιστημονικών κριτηρίων η αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών"




H Υπουργός Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως σε συνέντευξή της στη «Καθημερινή» της Κυριακής (08.12.2019) στην ερώτηση «Τι γίνεται με την εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα προγράμματα σπουδών των Θρησκευτικών;», απάντησε ως εξής:

"Η νέα ηγεσία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής αποφάσισε, με την ανάληψη των καθηκόντων της, τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής που θα μελετήσει την απόφαση του ΣτΕ αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές αναφορικά με το μάθημα των Θρησκευτικών. Ακολούθως, θα επανεξετάσουμε το κανονιστικό πλαίσιο στη βάση επιστημονικών κριτηρίων και θα προβούμε στις ενδεδειγμένες ενέργειες για την αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών του μαθήματος και για την τροποποίηση της δήλωσης απαλλαγής από αυτό".


Ο εγκλωβισμός των Ρώσων στο Ουκρανικό και οι αρχιερατικές ελληνικές παραφωνίες





Toυ Κώστα Νούση,
Φιλολόγου-Θεολόγου Μ.Th.


Οι Ρώσοι αδελφοί μας έχουν εγκλωβιστεί στο Ουκρανικό ζήτημα. Όταν το προσχεδίασαν και το ξεκίνησαν, είχαν την υπεραισιόδοξη πίστη πως θα τους ακολουθήσουν στην επικίνδυνη εκκλησιολογική ατραπό, που μόνοι άνοιξαν και αποφάσισαν να βαδίσουν, και άλλοι συνοδοιπόροι. Ήδη είχαν συμπαρασύρει στην απουσία τους από τη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης άλλες τρεις Εκκλησίες. Τα πράγματα, ωστόσο, και οι μεγάλες προσδοκίες τους δεν φαίνεται να επαληθεύονται...

Έχει ήδη παρέλθει αρκετός καιρός και όχι μόνο δεν τους ακολούθησαν στο σχίσμα άλλες Εκκλησίες, ακόμη και φίλα σε αυτούς προσκείμενες, αλλά, αντίθετα, η Εκκλησία της Ελλάδος και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αναγνώρισαν επίσημα τη νεοϊδρυθείσα Εκκλησία της Ουκρανίας υπό τον Κιέβου Επιφάνιο. Προ αυτών, αγιορείτες πατέρες «τόλμησαν» το αυτονόητο, να συνταχθούν με τις αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Μητρός Εκκλησίας.

Το γεγονός και μόνο ότι οι κατά τόπους Εκκλησίες – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων – δεν αποφάνθηκαν άμεσα ή μέχρι στιγμής δεν συντάχθηκαν με την απόφαση του Βαρθολομαίου, συνιστά μάλλον σιωπηρή αποδοχή της παρά απόρριψη, όπως θα το ήθελαν οι εχθροί του Φαναρίου. Επίσης, οι δηλώσεις των περισσοτέρων έδειξαν πως κατ’ ουσίαν αναγνωρίζουν το δικαίωμα του Κωνσταντινουπόλεως στο να χορηγεί Αυτοκεφαλία σε Ορθόδοξες Μητροπόλεις, το δε κώλυμα που επικαλούνται είναι ο «μη ικανοποιητικός» τρόπος θεραπείας των πρώην εν Ουκρανία σχισματικών. Επίσης αναγνωρίζουν και το δικαίωμα του εκκλήτου στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Το έκκλητο είναι το τελευταίο ένδικο μέσο άρσης των αδιεξόδων. Και στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όπως τόνιζε ο όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης!

Την ίδια επίσης στιγμή, το γεγονός και μόνο ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μνημονεύεται κανονικά όπου γης – πλην των ρωσικών δικαιοδοσιών – τούτο de facto αποδυναμώνει και καθιστά μονομερές το σχίσμα των Ρώσων. Και με την πάροδο του χρόνου θα συνειδητοποιούν οι περισσότεροι σκεπτικοί ή διστακτικοί ανά τον κόσμο Επίσκοποι πως δεν είναι τόσο μεγάλη η επιρροή και η δύναμη των Ρώσων, όσο φαντάζονταν μέχρι σήμερα. Επίσης, γίνεται ολοένα και πιο κατανοητό πως σε κανέναν δεν συμφέρει η αντικατάσταση του Πρώτου από τον Μόσχας, διότι τότε η «ρωσική ορθοδοξία» και το νεοπαπικό μοντέλο που πρεσβεύει θα «αλώσουν» τις ανά τον κόσμο Ορθόδοξες Επισκοπές και θα επιβληθεί μια τρομοκρατία και διακυβέρνηση λατινικού χαρακτήρα, μη εξαιρουμένης της αλλοίωσης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των κατά τόπους Εκκλησιών με την προσπάθεια εξομοίωσής τους με τα ρωσικά πνευματικά πρότυπα. Και για ποιον λόγο, άραγε, να θέλει κάποιος σήμερα να συμβεί κάτι τέτοιο, πέρα από την αήθη εθνικιστική χροιά του πράγματος;

Μέσα στην παραπάνω φυσική και θετική μάλλον εξέλιξη των πραγμάτων, έχουμε παραφωνίες εξ ελληνικής πλευράς. Ο γνωστός ελληνικός φαγωμός… Τέσσερις ελλαδίτες Επίσκοποι ζητούν πανορθόδοξη! Τα κριτήριά τους: ο αντιοικουμενισμός! Μα δεν βλέπουν τις εκτροπές σε θέματα διακοινωνίας των Ρώσων αδελφών; Ο Ιεροσολύμων επίσης και ένιοι Κύπριοι Επίσκοποι, ων τα κριτήρια μάλλον έχουν σχέση με την «ενίσχυση» εκ μέρους των Ρώσων… Τέλος, να και ο Αλβανίας Αναστάσιος, όστις φαίνεται να τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια των Φαναριωτών αδελφών του, οίτινες και τον ανέδειξαν! Να τα λέμε και αυτά…

Η απάντηση στους προαναφερθέντες Επισκόπους είναι απλούστατη και δεδομένη: ο μόνος έχων το δικαίωμα σύγκλησης Πανορθοδόξου είναι ο Οικουμενικός. Οι άλλοι ως τι και δια τι κόπτονται; Πέρα από το αυτονόητο τούτο και κάτι άλλο: με ποιο δικαίωμα οι Ρώσοι σήμερα δέχονται και προωθούν την πρόταση του Ιεροσολύμων, όταν οι ίδιοι εντελώς αδικαιολόγητα απείχαν από την πρόσφατη Πανορθόδοξη της Κρήτης; Και δη, κάποιοι εκ των ελλαδιτών προαναφερομένων, ίσως δε και όλοι τους, δεν συμφώνησαν και πολέμησαν τη Σύνοδο του Κολυμπαρίου, αμφισβητώντας την Ορθοδοξία της και έμμεσα αυτήν του Πατριάρχη. Τώρα πώς και ξάφνου θέλουν μια Πανορθόδοξη Σύνοδο; Αποκατεστάθη μήπως η «προβληματική» ορθοδοξία του Προκαθημένου; Φάσεις και αντιφάσεις…

Ας γίνω γραφικός επαναλαμβανόμενος: στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου. Ας δουν οι ενιστάμενοι – εξ αγνοίας ή υποκρισίας – την πρόσφατη παράλληλη αποκατάσταση των σχισματικών της ROCOR και μετά να αρχίσουν να μιλάνε για την αποκατάσταση των Ουκρανών σχισματικών. Ο Μόσχας Κύριλλος φαίνεται να έπεσε θύμα των σχεδιασμών του οικείου «υπουργού εξωτερικών» μητροπολίτου Ιλαρίωνος. Ίσως κι από κοινού να τα σχεδίασαν; Ποιος ξέρει; Άλλα όμως τα σχέδια των ανθρώπων και άλλα του Θεού. Οι Ρώσοι πρέπει να ηρεμήσουν κάποια στιγμή, όπως και ο Ερντογάν, από τον ρομαντικό – πλην επικίνδυνο – μεγαλοϊδεατισμό τους: ούτε Τρίτη Ρώμη ισχύει ούτε Οθωμανική Αυτοκρατορία ανίσταται. Και αν κάποιος προσπαθήσει να υλοποιήσει τα αναχρονιστικά του οράματα, μάλλον θα φάει το κεφάλι του…


Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Παρουσιάστηκε το 2ο τεύχος του περιοδικού “ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ” της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης. Διαβάστε τον Τόμο σε ψηφιακή μορφή (pdf).




Το μεσημέρι της Κυριακής 1ης Δεκεμβρίου, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης, παρουσιάστηκε σε ειδική εκδήλωση το δεύτερο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού- επετηρίδας ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.

  Ο Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Ιερώνυμος τόνισε ότι το περιοδικό είναι μία απόδειξη της δυναμικής της Λάρισας, ότι η Εκκλησία καλεί σε διάλογο πρώτα τον καθέναν εντός του και στην συνέχεια με τον λόγο της πίστης, ο οποίος αγκαλιάζει τους πάντες, ακόμη και αυτούς που διαφωνούν. Επεσήμανε ότι σε μία εποχή στην οποία θριαμβεύει η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, η Εκκλησία γίνεται μία “κόλλα” η οποία ενώνει το σήμερα με την αιωνιότητα, γενόμενη κοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Η Ορθοδοξία ζει και προτείνει την συμμετοχική διάσταση, ενθαρρύνοντας την λογική και ο λόγος της είναι σοβαρός σε μία εποχή αρκετής φαιδρότητας. Παρατήρησε ότι στους καιρούς μας εξακολουθεί να υπάρχει ένα αντικληρικαλιστικό πνεύμα και μία αμφισβήτηση της Εκκλησίας όχι για λάθη ή αστοχίες, αλλά μόνο και μόνο γιατί υπάρχει! Ευχαρίστησε τους συντελεστές της έκδοσης για το ότι δίνουν την ευκαιρία σε όλους να κατανοήσουν τι μηνύματα ζωής μπορούν να συναντήσουν στην συμπόρευση με την Εκκλησία!

 * Oλόκληρο το φωτορεπορτάζ στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης      
                               Στο 2ο τεύχος φιλοξενούνται μελετήματα εξαιρετικού θεολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος τα οποία υπογράφουν Λαρισαίοι εκπαιδευτικοί και ειδικότερα  οι Συντονιστές Εκπαιδευτικού Έργου Θεολόγων (Θεσσαλίας) Δρ Νικόλαος Παύλου («Διδάσκοντας Θρησκευτικά με νέες μεθόδους διδασκαλίας»),  (Στερεάς Ελλάδος) Δρ Χαράλαμπος Ανδρεόπουλος («Η εκκλησιαστική πτυχή του “Μακεδονικού ζητήματος”. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση»), ο πρωτοπρεσβύτερος (και θεολόγος - καθηγητής Β/θμιας) Δρ Θεμιστοκλής Μουρτζανός («Η Γέννα Του να μας βρεί επιστρέφοντας στην Αγάπη»), ο φιλόλογος καθηγητής Δρ Χαράλαμπος Στεργιούλης («Παχωμίου μοναχού, “Εγκώμιον εις τον άγιον Βησσαρίωνα”. Ρητορική προσέγγιση», o εκπαιδευτικός Α/θμιας Εκπ/σης και πτυχ. Θεολογίας Eπαμεινώνδας Μανδηλάς («Θρησκευτικές αφηγήσεις και εικονική πραγματικότητα»), ενώ εκ των άλλων σημαντικών και σπουδαίων ξεχωρίσαμε το βιωματικό και άκρως συγκινητικό άρθρο «Ιστορίες για δύσπιστους και ευκολόπιστους» του φίλου δημοσιογράφου (επί έτη πολλά Αρχισυντάκτη και Διευθυντή Σύνταξης της «Ελευθερίας») Χρήστου Τσαντήλα ‘Ένα άρθρο για ένα προ πολλών ετών ταξίδι του στον ‘Αθω που ξεκινά ως αναφορά σε ταξίδι αναψυχής και καταλήγει σε κατάθεση ψυχής...                                           
  Το περιοδικό σε ψηφιακή μορφή (pdf) : 
        


Καλή ανάγνωση!    


Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2019

Kων. Νούση: "Κατά Παρεκκλησιαστικών και φίλων αυτών Τετραλογίας το καταληκτικόν – ουχί δε και καταθλιπτικόν - ανάγνωσμα. Πρόσχωμεν…"




 Toυ Κώστα Νούση,
Φιλολόγου-Θεολόγου M.Th.

Όταν γράφηκε το πρώτο της σειράς, η κεντρική του ατάκα ήταν ότι «η Εκκλησία ανέχεται και δεν ευλογεί τις παρεκκλησιαστικές Οργανώσεις». Και με αυτή τη συνείδηση ευελπιστώ να κλείσει ο μικρός αυτός κύκλος των ταπεινών μου παρεμβάσεων για ένα θέμα που για πολλούς θεωρείται σχεδόν τελειωμένο. Είναι όμως; Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω – αμφιθύμως κινούμενος αρχικά - τους π. Ν. και Ε.Μ., που άκοντες συνέργησαν στο να «εμπνευσθώ» την επικαιροποιημένη τούτη κριτική παρέμβαση περί τις εν λόγω θρησκευτικές Αδελφότητες ή Οργανώσεις ή Σωματεία, όπως αρέσκονται τελευταία να αυτοπροσδιορίζονται. Ας έχουμε πάντα υπόψη ότι οι αντιγνωμίες δεν συνιστούν κατ’ ανάγκην τσακωμούς και παρεξηγήσεις, καθώς και ότι πρέπει να υπερισχύει το γραφικό «δίδου τω σοφώ αφορμήν και σοφώτερος έσται».

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Περί των «Θρησκευτικών οργανώσεων». Παρέμβαση και σχολιασμός των άρθρων του Φιλολόγου- Θεολόγου Κων. Νούση






Οι απόψεις του  εκλεκτού συναδέλφου και αγαπητού φίλου Κώστα Νούση δημοσιεύθηκαν -και θα δημοσιεύονται – σ΄ αυτό το ιστολόγιο  ως έκφραση / διατύπωση καθαρά προσωπικής απόψεως (όπως ισχύει για το κάθε αρθογράφο του ιστολογίου μας), γεγονός που επισημαίνεται και στην προμετωπίδα της ιστοσελίδας: «Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις των συντακτών τους».

Με τις συγκεκριμένες απόψεις[1] του Κώστα περί των θρησκευτικών οργανώσεων και ιδίως με τον χαρακτηρισμό τους, συλλήβδην, ως «παρεκκλησιαστικών» διαφωνώ - και τούτο το γνωρίζει καλώς και ο ίδιος και οι κοινοί μας φίλοι με τους οποίους συζητάμε τους προβληματισμούς και τις αγωνίες μας για θέματα περί τη Θεολογία και την Εκκλησία.

Παρουσιάζεται στη Λάρισα το 2ο τεύχος του περιοδικού “ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ” της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης

Η επίσημη παρουσίαση του δευτέρου τεύχους του επιστημονικού περιοδικού της Ιεράς Μητροπόλεως μας «ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ», θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου στις 11:30, το πρωί,  στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης. Την νέα αυτή και πρωτότυπη έκδοση θα παρουσιάσουν και θα συζητήσουν γι΄ αυτήν οι:
  • Χρήστος Παπανικολάου, εικαστικός,
  • Βαρβάρα Βασιλάκη, υπεύθυνη της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως,
  • Ευαγγελία Κουκουλά, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας,
  • Ιωάννης Καλούσης, ιατρός-πνευμονολογίας
  • Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, διευθυντής της εκδόσεως.
Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Kων/νου Νούση: "Κατά παρεκκλησιαστικών Οργανώσεων – Τριτολογία επιλογική".



Toυ Κώστα Νούση,
Φιλολόγου-Θεολόγου M.Th.

Οι ενστάσεις και οι απορίες φίλων και γνωστών δεν κόπασαν. Έτσι σύρομαι στη γραφή του παρόντος, που εύχομαι να είναι και το επιλογικό στην παρούσα φάση της κριτικής ανάλυσης περί των θρησκευτικών Αδελφοτήτων εν Ελλάδι. Δυστυχώς, ως αποδεικνύεται περίτρανα, το οργανωσιακό πνεύμα «πότισε» πολύ τους αδελφούς χριστιανούς, ακόμη και γεροντάδες και σεβάσμιους ρασοφόρους. Οι τελευταίοι, μάλιστα, το μεταδίδουν ως πνευματικοί πατέρες και το συντηρούν στους δικούς τους χώρους, είτε αυτοί λέγονται ενορίες είτε μοναστικές αδελφότητες. Αναφορικά δε με τις επιζώσες Χριστιανικές Οργανώσεις και τα ομώνυμα Σωματεία, ούτε λόγος να γίνεται για ουσιώδεις μεταβολές. Μάλλον πρόκειται για εξωτερικές και φαινομενικές προσαρμογές, σύμφωνα με το λαϊκό ρηθέν «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τη σκούφια του αλλιώς».

Για να είμαι ειλικρινής, αν και σκόπευα να το αποφύγω, θα ήθελα να διευκρινίσω πως δεν με τσίμπησε ξάφνου μια μύγα και είπα να τα «ξαναβάλω» με τις αγαπητές Οργανώσεις. Η νέα αυτή αρθρογραφία προήλθε από ένα τραγελαφικό περιστατικό με μαθητή μου, όπου οι δικοί του, μεταξύ αυτών και αρχιμανδρίτης φέρων έκδηλα οργανωσιακού τύπου χαρακτηριστικά, απαγόρευσαν τις μετά του καθηγητού του παιδός συζητήσεις επί πνευματικών ζητημάτων! Μεσαίωνας, φασισμός, τραγικωμωδία… Ας το ονοματίσει έκαστος όπως νομίζει. Ωστόσο, δεν μπορούμε να μην αποφανθούμε πως όλα αυτά είναι πράγματα αρρωστημένα και εξάπαντος εκθέτοντας τους εμπλεκομένους σε αυτά. Έχει, θεωρώ, παρεξηγηθεί σε μέγιστο βαθμό τι εστί Ορθοδοξία και ορθοπραξία. Ο πνευματικός αυτός φαντάζεται ότι «σώζει» το παιδί του από «αιρετικές απόψεις» - ενώ συμβαίνει το αντίστροφο! – και το πνευματικό τέκνο αισθάνεται ασφαλές εν τη υπακοή ταύτη… Άλαλα τα χείλη…