Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Μητροπολίτης Aρκαλοχωρίου Ανδρέας (Νανάκης): Τι σημαίνει Μακεδονία για την Ελληνική και Παγκόσμια Ιστορία.



«Οι Μακεδόνες μπόλιασαν την Οικουμένη με τον Ελληνικό Πολιτισμό»: με αυτούς τους λόγους ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου και Καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. κ. Ανδρέας (Νανάκης), προσεγγίζει ιστορικά και θεολογικά την σημασία της ιστορίας και του πολιτισμού των Μακεδόνων από το παρελθόν έως σήμερα, σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία.

* Δείτε τη συνέντευξη στην "Πεμπτουσία"



Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Mακεδονία: Ιστορία και πολιτική



ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ 1992 ΠΟΥ
 ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΕΙ ΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

Για την έγκυρη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας


"...Το ευτύχημα και το πλεονέκτημα μαζί της Ελλάδος σε τέτοια θέματα είναι ότι δε χρειάζεται εκ των πραγμάτων κανενός είδους «προπαγάνδα». Ο, τι λείπει είναι η σωστή και έγκυρη ενημέρωση. Και είναι χρέος μας εθνικό να εκθέσουμε εντός και εκτός Ελλάδος τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν και να αποκαταστήσουμε την αλήθεια την οποία σκοπιμότητες, βλέψεις και συμφέροντα συνεχίζουν να παραποιούν και να διαστρέφουν, όπως ακριβώς συμβαίνει στη περίπτωση της πανάρχαιας Ελληνικής Μακεδονίας. Το ενημερωτικό βιβλίο (μόλις 55 σελίδων, αλλά με περιεκτική σύνοψη όλης της ιστορικής αλήθειας για το θέμα) που είχε εκδώσει για σχολική χρήση το υπουργείο Παιδείας το 1992, με μια μικρή επεξεργασία συμπερίληψης στην ύλη δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει και σήμερα ένα άριστο διδακτικό εγχειρίδιο τόσο για το Γυμνάσιο όσο και για το Λύκειο...."

* Αρθρο στην "Ελευθερία" Λαρίσης

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Μισθολόγιο 2018: από Μάρτιο - Απρίλιο η αύξηση στο μισθό για όσους εκπαιδευτικούς αλλάζουν μισθολογικό κλιμάκιο από 1ης Ιανουαρίου 2018



 Ως γνωστό η μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών και γενικά των Δημοσίων Υπαλλήλων είχε παγώσει για τα έτη 2016  και 2017 και ενεργοποιήθηκε από 1-1-2018. Σταδιακά πολλοί μόνιμοι υπάλληλοι μέσα στον Ιανουάριο συμπληρώνουν τον απαιτούμενο χρόνο υπηρεσίας (2 έτη) για την κατάταξή τους  στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, που αυτό σημαίνει 59 ευρώ αύξηση μεικτά. Το πόσο γρήγορα θα  συμπληρωθούν αυτά τα δύο έτη και από τους άλλους εκπαιδευτικούς εξαρτάται από τον πλεονάζοντα χρόνο (διαβάστε εδώ σχετικά) που είχαν στις 31-12-2015, όταν πάγωσε η μισθολογική εξέλιξη.

Ο χρόνος για την έκδοση των  αποφάσεων απόδοσης μισθολογικών κλιμακίων, τη γνωστοποίησή τους στα αρμόδια τμήματα οικονομικών των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και ενημέρωσης των προσωπικών μητρώων  είναι περίπου δύο με τρεις μήνες.  Σύμφωνα με ενημέρωση του fresh-education οι αυξήσεις στο μισθό των μόνιμων εκπαιδευτικών που άλλαξαν ΜΚ μέσα στον Ιανουάριο, θα φανούν στη μισθοδοσία Μαρτίου και ίσως Απριλίου 2018. Το ποσό της αύξησης για τους προηγούμενους μήνες θα δοθεί αναδρομικά.


Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Τα αγάλματα των Σκοπίων: ό,τι δείχνουν και ό,τι κρύβουν

Του Σταύρου Γουλούλη *

Μοναδικότητα, παγκοσμίως και διαχρονικώς. Τα αγάλματα τα οποία στήθηκαν στα Σκόπια τα τελευταία χρόνια, ιδίως του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δείχνουν πως αδικεί ένα μικρό κράτος τους πολίτες του για τέτοιες πολυδάπανες πολιτιστικές ‘επενδύσεις’. Κατανοείται τι είδους συμφέροντα διακυβεύονται. Η Αμερική στηρίζει οικονομικά την κρατική υπόσταση των Σκοπίων, τώρα επίκειται να αναλάβει η Ευρώπη, προφανώς το αντάλλαγμα αξίζει τις θυσίες. Πάση θυσία δεν πρέπει να γίνουν υποχείριο στον πανσλαβισμό της Ρωσίας. Οι Σέρβοι παραείναι πληθωρικοί -είναι και πιο κοντά στους Ρώσους. Οι Βούλγαροι είναι φτωχοί. Η μόνη που ζηλεύουν είναι η Ελλάδα, αλλά το πολιτιστικό και γεωπολιτικό οπλοστάσιό της (θέση, κλίμα, ανέσεις, παράδοση) θα τους σαρώσει. Από το σχολείο μαθαίνουν ότι ο πολιτισμός ἠλθε από τον Νότο…
   
Τα αγάλματα είναι ένα εξωτερικό μέρος μιας εθνικιστικής αλλά φαντασιακής πολιτικής. Θεωρείται η ‘μακεδονική’ τους ταυτότητα από τους ιστορικούς διεθνώς ως κλασική περίπτωση φαντασιακής κοινότητας (fantastic Community). Θα επικεντρώσω σε αυτά μερικές σκέψεις. Οι ιστορικοί της τέχνης ξέρουν καλά ότι τα δημόσια έργα τέχνης κρύβουν πολλά, ό,τι σημαίνει η λέξη «προπαγάνδα» (στήριξη), ασχέτως αν η λέξη σε μας έχει αρνητική φόρτιση. Ήταν εποχές που οι άνθρωποι δεν είχαν πρόσβαση σε αρχεία και βιβλιοθήκες, οπότε τα καλλιτεχνικά θεάματα αναπλήρωναν το κενό με τον καλύτερο τρόπο.

   Τα αρχαία αγάλματα εξιδανίκευαν, αλλά δεν καταργούσαν την ιστορία. Επέμειναν στα πραγματικά φυσιογνωμικά του προσώπου, αλλά αποτύπωναν το πνεύμα του εικονιζόμενου, το ήθος. Στη βυζαντινή δε τέχνη την αγιότητα, τη μέθεξή του με το θείον. Αλλά σήμερα ούτε πραγματικότητα ούτε μεταφυσική ενδιαφέρει. Απλώς προσμετρείται η γεωπολιτική αξία μιας fantastic Community. Ας πούμε ότι ένα ζωτικό ψεύδος αναγνωρίζεται ως διεθνές νόμιμον. Βέβαια αυτό δημιουργεί πρόβλημα με τη δυτική επιστήμη, η οποία στηρίζεται στην αλήθεια. Αλλιώς οι Δυτικοί, ρυθμιστές της παγκοσμίας τάξεως, δεν θα είχαν δυνατότητα να γίνονται διαιτητές σε όλες τις εστίες ανωμαλίας, με το αζημίωτο βέβαια.

   Τα αγάλματα στα Σκόπια ήλθαν να συμπληρώσουν τη νέα αρχιτεκτονική που επενδύθηκε τις τελευταίες δεκαετίες κυρίως στο κέντρο της πόλης, λαμβάνοντας ένα στυλ (τεχνοτροπία), κράμα από την ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή τέχνη. Όχι από την κλασική Ελλάδα [Μην ξεχνούμε ότι εδώ διατηρούνται τα αρχέτυπα του κλασικισμού]. Κι αυτό είναι μία πρώτη διαφοροποίηση από τη σύγχρονη Ελλάδα, η οποία δημιούργησε την δική της εκδοχή νεοκλασικισμού τον 19ο αιώνα. Είπαμε, αγαπημένοι, αλλά μακριά από την Ελλάδα.

   Φυσικά όλο αυτό το σκοπιανικό μπαρόκ, δηλαδή ‘φούσκωμα’ μορφών, όγκων και επιφανειών, περισσότερο έχει τον ρόλο εκθέσεως, δηλαδή βιτρίνας, κι όχι λειτουργικής ένταξης στις πραγματικές ανάγκες μιας πρωτεύουσας χώρας. Έχει κάτι από Disney-land. Γι’ αυτό δεν έχει συνέχεια σε άλλη χώρα. Δεν προκύπτει από πραγματικές αισθητικές ανάγκες αποτέλεσμα ειλικρινούς στάσεως στη ζωή.    

Δείξετε την αρχιτεκτονική μας χώρας, να σας δείξουν οι ιστορικοί το πολιτικό της σύστημα.
   
Σήμερα η κυβέρνηση της χώρας αυτής προτίθεται να κατεβάσει τα αγάλματα, πράξη χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Αγάλματα του Αλεξάνδρου υπάρχουν σε όλον τον κόσμο, ως το Πακιστάν. Τα αγάλματα είναι μέσον, όχι σκοπός, όπως η δημιουργία μιας εθνικής ταυτότητας ώστε να μην αφομοιωθεί από συγγενική χώρα, ιδίως τη Βουλγαρία (ως σχεδόν ομόγλωσση) ή την Ελλάδα, ιδίως αν κάποια στιγμή αποδεχθούν, αυτό που απορρίπτουν σήμερα, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Έλληνες! Ήδη π.χ. ανασκαφές (όπως στη λεκάνη Αμυνταίου από τη ΔΕΗ) και έρευνες σε Άνω Μακεδονία δείχνουν ακμάζοντα μακεδονικό ελληνισμό.

   Τα αγάλματα πάντα ήταν στόχος, γι’ αυτό και αποκαθηλώνονταν, όταν άλλαζε η πολιτική κατάσταση. Γίνονταν σύμβολα καταπίεσης. (Π.χ. των Λένιν, Στάλιν, του Γερμανού κάϊζερ, κοκ. Πρώτη φορά όμως δημιουργούν κρίση πολιτιστικής ταυτότητας.

   Θα είμαστε αφελείς αν νομίζουμε ότι με την αποκαθήλωση μερικών αγαλμάτων θα παραιτηθούν οι εντόπιοι από πολιτική δεκαετιών. Είναι κόσμος με μικρή παράδοση στον αλληλοσεβασμό και τη δημοκρατία, στον ρεαλισμό και την αλήθεια, η οποία μόνη προάγει τις σχέσεις των ανθρώπων.

   Μην μας αφοπλίζει που αγαπούν τον ελληνικό πολιτισμό. Όποιος αγαπά, ζηλεύει, συμβαίνει ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο. Και μετά τον πριν αγαπώμενο, τον κάνει υποχείριο, αν μπορεί. Οι λαοί αυτοί, για διάφορους λόγους, έλλειψη δημοκρατίας, διάφορες ανεπάρκειες, έχουν μια παράδοση στην αρπαγή. Τώρα που διδάσκεται το παρελθόν συστηματικά θα μαθαίνουν π.χ. ότι οι παλαιοί Βούλγαροι (διοικούμενοι από τουρκικό φύλο) εγκαταστάθηκαν σε ρωμαϊκά εδάφη (680) ως φοιδεράτοι (οργανικοί σύμμαχοι), για να φυλούν τον Δούναβη, εξού και η αποζημίωση που ελάμβαναν. Πήραν εδάφη αλλά σταδιακά έγιναν ανεξάρτητοι. Μετά πήραν περισσότερα πάντα απαιτώντας χρήματα ως τον 10ο αιώνα! Τους αναγνωρίστηκε και ανεξάρτητη εκκλησία, αλλά κατέληξαν να θέλουν την ίδια την Κων/πολη!
   
Mην την πάθουμε όπως με τους Αλβανούς. Είδαμε τι έγινε με την ΑΟΖ, που ήταν το αντίβαρο (deal) για να περάσει η Αλβανία στο ΝΑΤΟ! Πήραν την υπογραφή πίσω! Μπέσα; Ποιος ενδιαφέρεται, αφού και οι δικοί μας το κρύβουν από την ελληνική κοινή γνώμη. Ας τους ζητήσουμε ανάλογο χρονικό διάστημα προσαρμογής (να αλλάξουν βιβλία, προπαγάνδες, κοκ), δεν είναι απαραίτητο να καταστρέψουν τα αγάλματα. Αν τους αρέσουν, ας τα χαίρονται. Ιδέες να αλλάξουν. Οι Βυζαντινοί, η μεγαλύτερη διπλωματική σχολή στην ιστορία, θα τους έδινε περιθώριο π.χ. 10 ετών, 25, 50 κοκ. Όσο θα χρειαζόταν για να αλλάξουν μυαλά. Οριστικά.

   Κακό δεδομένο είναι ότι σε νέα ταλέντα των Ελλήνων πολιτικών, της κεντρικής πολιτικής σκηνής, εκτός από άγνοια της ιστορίας, ελληνικής και παγκόσμιας, δεν έχει σφυρηλατηθεί ένα νόημα συλλογικής ύπαρξης των νεοελλήνων, με αποτέλεσμα ο αγνός και λογικός πατριωτισμός, η φυσική άμυνα, όπως αγαπά, κανείς τον εαυτό του (αγάπα τον πλησίον ως εαυτόν, λέγει, όχι περισσότερο), να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, τόσον από υπερπατριώτες όσο και από μηδενιστές της πατρίδας.


   Η Ιστορία δεν γίνεται franchise. Σήμερα χαιρόμαστε έναν υπαρκτό παγκόσμιο πολιτισμό, βλέπουμε ευοίωνα το μέλλον, δεν έχουμε ανάγκη από ζωτικά ψέματα. 

* O Σταύρος Γουλούλης είναι Δρ. Βυζαντινής Τέχνης. Το άρθρο του αυτό αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα "Ελευθερία" Λαρίσης

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Σούμπουρου, Γεωργίου, Ι., "Ηθικά παράλληλα στους αββάδες του Γεροντικού. Η παιδαγωγία της ερήμου", Θεσσαλονίκη, 2017, σσ. 140.

Του Κώστα Νούση,
Φιλολόγου - Θεολόγου (M.Th.)

Όποιος εντρυφά στη μελέτη του ευαγγελικού λόγου αληθινά και όχι με ιδεοληψίες ή άλλα προφορεμένα γυαλιά, δεν μπορεί παρά να σταθεί ενεός μπροστά στο εκπληκτικά παράδοξο μυστήριο της χριστιανικής ηθικής: μιας ηθικής ανατρεπτικής και αναιρετικής σε πολλά σημεία της κοινής, εθιμικής και ορθολογικής ηθικής των (δυτικών περισσότερο) ιστορικών ανθρώπινων κοινοτήτων.

Πραγματικά, πού είναι η ηθική και η «δικαιοσύνη» μέσα στο Ευαγγέλιο και στους βίους των χριστιανών αγίων και ασκητών; Στον άσωτο υιό που έγινε δεκτός παρά τις ασωτίες του και μάλιστα τιμηθείς με τον μόσχο τον σιτευτό και την πανηγυρική υποδοχή από τον πονεμένο και προσβεβλημένο πατέρα; Να μιλήσουμε για τον εργάτη της ενδεκάτης ώρας που έλαβε ίδιο μισθό με αυτόν της πρώτης; Ο ηθικός, ευσεβής κατά τύπον και νομοταγής Φαρισαίος ή ο αμαρτωλός τελώνης; Αμ ο ληστής επί του σταυρού; Από όπου και να πιάσεις το Ευαγγέλιο, «σκανδαλίζεσαι». Το ίδιο και με πλείστα όσα περιστατικά ανθρώπων αμαρτωλών και «σαλών» που αγίασαν και θαυματούργησαν εν ζωή ακόμη, παρά τις φοβερές, ενίοτε, αστοχίες τους.

Όλα αυτά έρχεται να μας τα προβάλλει με έναν καινό τρόπο το βιβλίο του αγαπητού φίλου και συναδέλφου από τη Θεσσαλονίκη Γ. Σούμπουρου. Μακριά από ευσεβισμούς και γλυκανάλατες συναισθηματικές προσεγγίσεις, προσπαθεί να καταδείξει το «άηθες» ήθος των ασκητών, όπως αυτό καταφαίνεται μέσα από τις σελίδες των αρχαίων Γεροντικών.

Σε ένα ευσύνοπτο πόνημα 140 περίπου σελίδων, προσπαθεί να μας υπομνήσει την αρχοντιά του αυθεντικού ήθους των πρώτων χριστιανών, που εμπνέονταν όχι από θεωρίες, ιδεολογήματα και ευσεβιστικές αιρετικολογίες που παρεισέφρησαν στη ζωή των χριστιανών ανά τους αιώνες, αλλοιώνοντας το ορθόδοξο ήθος, αλλά από τη ζωή και το παράδειγμα του Χριστού και των Αγίων του, που βίωναν το θεανθρώπινο ήθος μέσα στις δύσκολες συνθήκες των μεσανατολικών ερήμων.

Συνέλεξε περιστατικά που δεν έχουμε προσέξει όσο θα έπρεπε, ίσως και καθόλου. Αναλύοντάς τα συνοπτικά και με βάση την ασκητική παράδοση των Ορθοδόξων, τα αφήνει περισσότερο να μιλήσουν από μόνα τους και να μας εκπλήξουν ευχάριστα, χορηγώντας μας μια ανακουφιστική δροσιά ελευθερίας μέσα στον πνιγηρό ηθικισμό, στην ατμόσφαιρα του οποίου μεγαλώσαμε σχεδόν όλοι, βιώνοντάς τον ακόμη και στους χώρους των εκκλησιαστικών ενοριών, των θρησκευτικών οργανώσεων, ίσως πιο σπάνια και σε μοναστικές αδελφότητες.

Μέσα από το βιβλίο αναδείχνεται το ορθόδοξο ήθος, που δεν εδράζεται σε κώδικες και κανονισμούς, αλλά στον καινό τρόπο ζωής, όπως αυτός βιώνεται μέσα στην Εκκλησία του Χριστού με τον αδιάλειπτο φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Δεν θα βρούμε εδώ συνταγές ηθικές, αλλά εξαιρετικά παραδείγματα χριστιανικού ήθους, το οποίο σαρκώνεται περιληπτικά στις λέξεις αγάπη, ταπείνωση, συγχώρηση, ανοχή, ευσπλαχνία, έλεος και μάλιστα ιστορικά και από συγκεκριμένα πρόσωπα αγιασμένων ανδρών και γυναικών και όχι αφηρημένα και πλατωνικά σε κάποιον χώρο ευσεβών, πλην ουτοπικών πόθων. Δεν έχει σημασία η επιλογή τόσο, όσο η αγαθή πρόθεση και η φωτισμένη προαίρεση από τη Χάρη του Θεού. Στα περιστατικά του μικρού αυτού βιβλίου παίρνουμε βαθιές ανάσες πνευματικής λευτεριάς, μακριά από υποκρισίες, ηθικιστικά κηρύγματα, ταπεινολογίες και ταπεινοσχημίες, ευσεβιστικές προσποιήσεις και θεατρινισμούς αγιότητας, χωρίς οντολογικό αντίκρισμα στη γνήσια πνευματικότητα της εν Χριστώ ζωής.

Η πτώση και η αμαρτία δεν οδηγούν στην απόγνωση. Όπως λέει και ο συγγραφέας, «στον αγώνα για τη διάσωση της αληθινής σχέσης με τον Θεό σημαντικό ρόλο παίζει η έμμονη αγκίστρωση πάνω του με βεβαιότητα και ευαισθησία. Στον πειρασμό, όσο δυνατός κι αν μαίνεται, ακόμη κι όταν η πτώση είναι ορατή και άφευκτη, δεν παύουμε να είμαστε παιδιά του Θεού». Η ελπίδα, η αισιοδοξία, η χαρούμενη άσκηση στην υπακοή, η ελευθερία και ο σεβασμός εκάστου προσώπου με τις όποιες ιδιαιτερότητές του, ο εμπνευσμένος μοναχικός βίος, είναι μερικά από τα ορθόδοξα μηνύματα που αβίαστα κομίζει το βιβλίο στην ψυχή του αναγνώστη.


Ευχόμαστε από καρδίας η πρώτη αυτή – και πρωτότυπη εν πολλοίς – προσπάθεια του κ. Γ. Σούμπουρου να έχει την προσδοκώμενη από όλους μας συνέχεια. Καλοτάξιδο, λοιπόν, χωρίς πολλά ψευδοπαινέματα, όπως μας διδάσκει και η «παράλληλη» ηθική των αββάδων του Γεροντικού!

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Ευφράνθητε εορτάζοντες! Kαλά κι' Ευλογημένα Χριστούγεννα!


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝNΑ!

«....Αδέλφια μου. Φυλάξτε τα ελληνικά συνήθεια μας, γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, και μη ξεγελιώσαστε με τα ξένα κι’ άνοστα πυροτεχνήματα. Οι δικές μας οι γιορτές αδελφώνουν τους ανθρώπους, τους ενώνει η αγάπη του Χριστού. Μην κάνετε επιδείξεις. «Ευφράνθητε εορτάζοντες». Ακούστε τι λένε τα παιδάκια που λένε τα κάλαντα: «Και βάλετε τα ρούχα σας, εύμορφα ενδυθήτε, στην εκκλησίαν τρέξετε, με προθυμίαν μπήτε, ν’ ακούσετε με προσοχήν όλην την υμνωδίαν, και με πολλήν ευλάβειαν την θείαν λειτουργίαν. Και πάλιν σαν γυρίσετε εις το αρχοντικόν σας, ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητόν σας. Και τον σταυρόν σας κάνετε, γευθήτε, ευφρανθήτε. Δώστε και κανενός φτωχού όστις να υστερήται».

(Φώτη Κόντογλου, «Χριστού Γέννησις, Το Φοβερόν Μυστήριον», (επαν-) έκδοση Αρμός, Αθήνα, 2001)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! 

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Οι "Ποιητικές Στιγμές" του Λαρισαίου φιλολόγου Χρήστου Σχίζα. Παρουσίαση της συλλογής σε εκδήλωση στο Χατζηγιάννειο πνευματικό κέντρο.


Το  Πνευματικό Εργαστήρι  Εκπαιδευτικών  Ν. Λάρισας σε συνεργασία με το  Χατζηγιάννειο πνευματικό κέντρο διοργανώνει εκδήλωση στην οποία θα παρουσιαστεί η ποιητική συλλογή του φιλόλογου κ. Χρήστου Σχίζα με τίτλο "Ποιητικές Στιγμές".

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου στις 7.30μ.μ. στο  Χατζηγιάννειο  πνευματικό κέντρο( Ρούσβελτ 59, Λάρισα). Την εκδήλωση θα προλογίσει ο Γιάννης  Ζαρογιάννης, δρ. φιλολογίας , πρόεδρος του Πνευματικού Εργαστηρίου Εκπαιδευτικών.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η φιλόλογος Χριστίνα Κοσμoύογλου.

Για το βιβλίο θα μιλήσει η φιλόλογος  Κλαίρη  Βαλσαμοπούλου.

Ποιήματα από τη συλλογή θα απαγγείλουν οι εκπαιδευτικοί: Βασιλική  Μάνδαλου, φιλόλογος- λογοτέχνης, Πατσιατζή  Δέσποινα, θεολόγος, Ελένη Διβάνη,φιλόλογος–θεολόγος, Τζούλια Μπέρτολη καθηγήτρια Μουσικής, Βαλεντίνα Μότσια,φιλόλογος.