Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2016

Νέος ειδικός ιστότοπος για τα Θρησκευτικά από το Ι.Ε.Π.

Ειδικό ιστότοπο για τα Θρησκευτικά θέτει σε λειτουργία το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) για την υποστήριξη και υποβοήθηση του έργου των Θεολόγων εκπαιδευτικών Β/θμιας (ΠΕ01) και των Δασκάλων εκπαιδευτικών Α/θμιας (ΠΕ70) στην εφαρμογή των νέων Προγραμμάτων Σπουδών.

Ηδη στον ιστότοπο έχουν αναρτηθεί ειδικοί σύνδεσμοι, όπως "Προγράμματα Σπουδών", "Οδηγός Εκπαιδευτικού", "Διδακτικό Υλικό", "Noμοθεσία - Εγκύκλιοι", "Διδακτικές Προτάσεις", "Υποστηρικτικό Υλικό", "Υλικό Εικόνων και Μουσικής", "Ειδήσεις - Αρθρα", κ.α. καθώς και ανοικτή γραμμή επικοινωνίας των εκπαιδευτικών με την Επιστημονική Ομάδα Εργου.

* Εδώ ο (υπό κατασκευή, συνεχώς εμπλουτιζόμενος με νέο υλικό) νέος ιστότοπος 


"Πλούσια θρησκειολογική πληροφόρηση με έμφαση στην Ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία", προτείνει ο Συντονιστής Μορφωτικών Υποθέσεων της ΝΔ, βουλευτής Επικρατείας κ. Θεοδ. Φορτσάκης

Στα επίκαιρα θέματα των σχέσεων Πολιτείας - Εκκλησίας και των νέων προγραμμάτων σπουδών στα Θρησκευτικά, αναφέρθηκε ο βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ και συντονιστής Μορφωτικών Υποθέσεων, Καθηγητής της Νομικής Αθηνών, κ. Θεόδωρος Φορτσάκης, στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, λέγοντας τα εξής:
<< Ερ. Ένα ακόμη θέμα που άπτεται της αναθεώρησης του Συντάγματος είναι οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Θα πρέπει 250 χρόνια μετά τον Διαφωτισμό να υπάρξει πλήρης διαχωρισμός και στη χώρα μας;
Απ. Έχω προτείνει να κατοχυρώσει το Σύνταγμα ως ειδική νομική κατηγορία το «εκκλησιαστικό νομικό πρόσωπο». Θυμίζω ότι σήμερα η Εκκλησία μας, καθώς και η μουσουλμανική και η εβραϊκή θρησκεία, είναι οργανωμένες ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ενώ οι υπόλοιπες εκκλησίες, όπως για παράδειγμα η Καθολική, είναι οργανωμένες ως απλά νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Η συνταγματική θέσπιση της κατηγορίας που προτείνω θα επέτρεπε να μπορούν να λειτουργήσουν όλες οι Εκκλησίες στο ίδιο νομικό πλαίσιο, χωρίς κρατικές παρεμβάσεις. Όμως το Σύνταγμα πρέπει παράλληλα να αναγνωρίζει τη μεγάλη σημασία της επικρατούσας στην Ελλάδα θρησκείας, την οποία ασπάζεται η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ερ. Νομίζετε ότι η Εκκλησία πρέπει να καθορίζει το περιεχόμενο του μαθήματος των θρησκευτικών, όπως υποστηρίζουν οι «σκληροί» της Ιεραρχίας ή αυτό είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους διά του αρμοδίου υπουργείου;
Απ. Το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να διασφαλίζει την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών, όπως επιτάσσει το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος. Αυτό πρέπει να γίνει με τη διδασκαλία στους μαθητές όλων εκείνων των στοιχείων που θα το επιτρέψουν, ιδίως με παροχή πλούσιας θρησκειολογικής πληροφόρησης, με έμφαση στην επικρατούσα στην Ελλάδα θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Η Θρησκεία και η Εκκλησία μας αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής και πνευματικής μας ταυτότητος. Και αυτό κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει. Πρέπει επιπλέον να παρέχεται στους μαθητές η δυνατότητα επιλογής μαθήματος θρησκευτικών κατηχητικού χαρακτήρα. Υπογραμμίζω ότι οι αλλαγές που χρειάζονται πρέπει να γίνουν μετά από ενδελεχή συζήτηση και με την Εκκλησία μας, προς αποφυγήν οποιουδήποτε διχασμού πάνω στα θέματα αυτά.>>.

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2016

ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ, Βίος καὶ λόγος στὴν ἡσυχαστικὴ παράδοση. Δοκίμια θεολογικῆς γνωσιολογίας, ἐκδ. Δόμος, Ἀθήνα 2016


Βίος καὶ λόγος, θεωρία καὶ πράξη, ἀποτελοῦν ἑνιαῖες ὄψεις τῆς πίστης καὶ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἂν ὁ λόγος τῆς ἀρχαιοελληνικῆς σκέψης διερευνᾶ καὶ ἑρμηνεύει τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο, ὁ Λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς, δίχως νὰ ἀνήκει στὸν κόσμο, ἔρχεται ὄχι γιὰ νὰ τὸν ἑρμηνεύσει ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν σώσει μέσα ἀπὸ συγκεκριμένα γεγονότα στὴν ἱστορία τῆς σωτηρίας. Ἡ πατερικὴ θεολογία ἐκφράζει ἕναν Θεὸ ποὺ δὲν ἐγκλωβίζεται στὴν ἄγνωστη ὑπερβατικότητά του ἀλλὰ ἀποκαλύπτει καὶ κοινωνεῖ τὴν προσωπική του ζωὴ διὰ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Λόγου. Ἡ μέθεξη στὸ γεγονὸς τοῦ Χριστοῦ δὲν σχετίζεται μὲ μία διανοητικὴ καὶ ἄσαρκη πνευματικότητα. Διὰ τῆς μυστηριακῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἐν Χριστῷ ζωὴ ἀποτελεῖ σωματοποιημένη ἐμπειρία. Εὐχαριστιακὴ ἐμπειρία καὶ ἀσκητικὸ βίωμα εἶναι οἱ ὄψεις μιᾶς ἑνιαίας θεολογικῆς γνωσιολογίας στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ πατερικὴ παράδοση καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, διευρύνοντας τὴν ἴδια θεολογικὴ ἑρμηνευτική, θὰ ἐκφράσουν μὲ δυναμισμὸ τὴ θεολογία τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν ὡς ἀνάπτυξη τῆς χριστολογίας τῶν δύο φύσεων καὶ δύο ἐνεργειῶν τοῦ Χριστοῦ. Ἡ θεολογία αὐτὴ τοῦ ἐνεργοῦ Λόγου ὁδήγησε τὴν πατερικὴ σκέψη καὶ τὴν ἀσκητικὴ πράξη τῆς ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς σὲ μία μυστικὴ ἢ μυστηριακὴ θεολογία καὶ ἀσκητική, ὅπου βίος καὶ λόγος, θεωρία καὶ πράξη, μεταμορφώνονται ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι σὲ ἀποκαλυπτικὴ θέα καὶ θεωρία τοῦ ἔνσαρκου Λόγου, μεταμορφώνοντας τὸν ἄνθρωπο καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν κόσμο καὶ τὴν ἱστορία. Τὸ βιβλίο αὐτὸ συγκεντρώνει δοκίμια καὶ μελέτες ποὺ διερευνοῦν τὴν πρόσληψη τῆς ἡσυχαστικῆς αὐτῆς παράδοσης ἀπὸ τὴ σύγχρονη θεολογία.

* Τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο ἀναπτύσσεται στὶς ἀκόλουθες ἑνότητες: Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ θεολογία τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Λόγου στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση • Τὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ἡ σημασία του στὴν πίστη καὶ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας • Ὁ πολιτισμὸς τῆς ἐρήμου. Τὸ ἀσκητικὸ κατόρθωμα ὡς κοινωνία ἀγάπης. Σχόλια στὶς Ἐρωταποκρίσεις Βαρσανουφίου καὶ Ἰωάννου • Ὁ ἀνθρωπισμὸς τῆς ἐρήμου. Ἡ πνευματικὴ διάκριση κατὰ τὴν ἀσκητικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας • Εἰσαγωγὴ στὴ θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ • Προλεγόμενα στὴ θεολογία τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν • Θεολογία καὶ φιλοσοφία στὸ Βυζάντιο • Ἡ ἀποδεικτικὴ μέθοδος στὴ θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ • Ἡ σωτηρία ὡς θέωση • Ὁ κόσμος καὶ ἄνθρωπος • Ἡ Πνευματολογία τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ • Ἡ διδακτορικὴ διατριβὴ τοῦ Jacques Lison στὸ καθολικὸ πανεπιστήμιο τῆς Louvain • Μυστηριακὸς ἡσυχασμός. Οἱ ἐκκλησιολογικὲς προϋποθέσεις τῆς θεολογίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ • Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς καὶ ἡ νεώτερη δυτικὴ θεολογία. Μὲ ἀφορμὴ τὴν εἰσήγηση τοῦ Norman Russell γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ Παλαμᾶ στὴν Δύση σήμερα • Εὐχαριστία, θεία Οἰκονομία καὶ Ἐκκλησία • Θεολογικὸ σχόλιο στὶς ἑρμηνευτικὲς ἀρχὲς τοῦ Νικολάου Καβάσιλα στὴ θεία Λειτουργία • Ὁ χριστοκεντρικὸς μυστικισμὸς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στὴ θεολογία τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα • Γρηγόριος Παλαμᾶς καὶ Νικόλαος Καβάσιλας. Ἡ σύνθεση μυστηριακῆς καὶ ἀσκητικῆς ζωῆς στὴν ὀρθόδοξη παράδοση • Ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου Νικοδήμου στὴ θεολογικὴ σκέψη τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα • Εὐχαριστιακὴ ἐκκλησιολογία καὶ μοναστικὴ πνευματικότητα στὴ νεώτερη ὀρθόδοξη θεολογία • Εὐχαριστία καὶ θέωση.

* Το νέο βιβλίο τοῦ Σταύρου Γιαγκάζογλου κυκλοφορεί ἀπὸ τίς ἐκδόσεις Δόμος, Ἀθήνα 2016, σσ. 452.