Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024

Περί Γλώσσας και Γεωμετρίας (...ο "διδάσκοντας" κι ο ..."επιβλέποντας"... - ή τι άλλο θα δούν τα μάτια μας;...)

 


Από τον Χάρη Ανδρεόπουλο*

Πολλοί φίλοι και συνάδελφοι θεολόγοι και φιλόλογοι διαβάζοντας το προηγούμενο άρθρο μου στην «Ελευθερία» ("Πρώτα Ελληνικά και μετά όλα τ΄ άλλα", 27.05.2024) μου έστειλαν τα δικά τους σχόλια για χονδροειδή λάθη στη χρήση της Ελληνικής Γλώσσας, κι όχι από μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων (προς τους οποίους εστίασα εγώ στο δικό μου άρθρο), αλλ’ από ψηλότερα... Από ανθρώπους που πρέπει να είναι τα καλά παραδείγματα - η «αριστεία», που λέμε, σύμφωνα τις επιταγές της σύγχρονης επικοινωνιακής μόδας - για την απόκτηση της (σωστής) γνώσης των μαθητών μας. Αλλά...

Μου γράφει, λοιπόν, φίλος μου φιλόλογος ότι υπέστη ένα είδος «σοκ» (shock / ελληνιστί: ψυχολογική διαταραχή) διαβάζοντας ανακοίνωση πανεπιστημιακού τμήματος (και δη ουχί πολυτεχνικής/τεχνολογικής, αλλά θεωρητικής/ανθρωπιστικής κατευθύνσεως σπουδών) στον κατάλογο διδασκόντων του οποίου εμφανιζόταν ο τάδε ως (καταχώριση σε κλίση ονομαστική)... «Εντεταλμένος διδάσκοντας» (παρότι είναι -ως υποτίθεται- τοις πάσι γνωστό ότι, εξ επόψεως γραμματικής, η μετοχή του ρήματος «διδάσκω» είναι ο διδάσκων (αρσενικό) / η διδάσκουσα (θηλυκό) (κι όχι, φυσικά, ο διδάσκοντας/η διδασκόντισσα...).

Ο άλλος, εκπαιδευτικός πολιτικός μηχανικός αυτός, μου γράφει

Τρίτη 4 Ιουνίου 2024

Ιωάννη Μ. Κονιδάρη, «Η διαπάλη νομιμότητας και κανονικότητας και η θεμελίωση της εναρμονίσεώς τους», Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα, 2022 (2η έκδοση)

 


Toυ Χάρη Ανδρεόπουλου*

Τη τελευταία τριετία δύο ήταν τα μεγάλα ζητήματα που προκάλεσαν τριγμούς στις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας. Το πρώτο ήταν κατά την περίοδο της πανδημίας covid-19 όταν το Υπ. Υγείας, στο πλαίσιο των προληπτικών μέτρων που εισηγούνταν οι αρμόδιοι επιστήμονες, συμπεριέλαβε περιοριστικά μέτρα και στην άσκηση της ελευθερίας της λατρείας, ιδίως μάλιστα στη συλλογική έκφρασή της (περιορίζοντας τον αριθμό των πιστών στους ναούς) εν όψει της προστασίας ενός άλλου, επίσης σπουδαίου, συνταγματικώς κατοχυρωμένου εννόμου αγαθού, αυτού της δημόσιας υγείας.

Το δεύτερο ζήτημα που προκάλεσε, επίσης, ένταση στις σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας ήταν πρόσφατο και συγκεκριμένα αυτό που αφορούσε στη ψήφιση του νομοσχεδίου για τη θεσμοθέτηση στην ελληνική έννομη τάξη του γάμου των ομοφύλων ζευγαριών. Eπρόκειτο για μια ενέργεια η οποία από την πλευρά της κυβερνήσεως θεωρήθηκε (ιδεολογικά) επιβεβλημένη με το (πολιτικό) σκεπτικό ότι προασπίζει και διασφαλίζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας. Αντιθέτως, από την πλευρά της Εκκλησίας το περιεχόμενο της (ήδη ψηφισθείσης) διατάξεως του Υπ. Επικρατείας Άκη Σκέρτσου αποδοκιμάσθηκε εξ αρχής και καθ΄ ολοκληρίαν καθώς από θεολογικής σκοπιάς η ομοφυλοφιλία θεωρείται αμαρτία (Ρωμ. 1, 25-27), ενώ η έννοια του γάμου μπορεί να νοηθεί μόνο ως σχέση / συνάφεια άνδρα και γυναίκας. «Nuptiae sunt conjunctio maris et feminae consortium omni vitae, divini et humani juris communicatio…» (Γάμος εστίν ανδρός καί γυναικός συνάφεια, συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε καί ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία), σύμφωνα με τον επιγραμματικό ορισμό του σπουδαίου ρωμαίου νομικού του 3ου αι. μ.Χ, Μοδεστίνου περί του γάμου (Modestin, lib. I. Reg.1.1 Digest de ritu nupt 23,2), τον οποίο αποδέχεται η χριστιανική Εκκλησία και υπό την θεολογική / δογματική του διάσταση. Και οι δύο ενδεικτικές αυτές περιπτώσεις ανέδειξαν μια κρίσιμη παράμετρο που χαρακτηρίζει την αμφίθυμη σχέση Πολιτείας / Κράτους και Εκκλησίας˙ τη διαπάλη νόμων και κανόνων.

Επιστολή της ΠΕΘ προς τους θεολόγους για Μηχανογραφικό - Δήλωση Σχολών από μαθητές της Γ΄ Λυκείου

 


 

 

 

 

 

Διεύθυνση Χαλκοκονδύλη 37, 10432 Αθήνα

Τηλέφωνο 2105224180, Φὰξ 2105224420

Email info@petheol.gr, Ἰστοχῶρος www.petheol.gr

 

ΠΡΟΣ

Τους συναδέλφους Θεολόγους της Δ/βάθμιας Δημόσιας και Ιδιωτικής Εκπαίδευσης

Θέμα: Συμπλήρωση του Μηχανογραφικού Δελτίου από μαθητές της Γ΄ Λυκείου- Δήλωση Σχολών

Αγαπητοί/ές συνάδελφοι/σες, Χριστός Ανέστη,

Τα μέλη του ΔΣ της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων, συζητώντας με Καθηγητές των Θεολογικών μας Σχολών αλλά και με πτυχιούχους Θεολόγους, εν ενεργεία και αδιόριστους, θέλουμε να εκφράσουμε έμπρακτα τη στήριξή μας στην Ορθόδοξη Θεολογία και στις Θεολογικές Σχολές της πατρίδας μας καθώς είναι αυτές που μας έθρεψαν και μας προίκισαν πνευματικά, προσδιορίζοντας σε κάποιο βαθμό τη ζωή μας.

Έτσι, αποφασίσαμε να απευθυνθούμε σε όλους εσάς, τους/τις συναδέλφους/σες Θεολόγους κληρικούς και λαϊκούς της Δ/βάθμιας Εκπαίδευσης και να σας παρακαλέσουμε να συμβάλετε στην προσπάθεια αναδείξεως των Θεολογικών Σπουδών, παροτρύνοντας όποιους μαθητές της Γ’ Λυκείου μπορείτε, να δηλώνουν, κατά τη συμπλήρωση του Μηχανογραφικού τους, σε καλή σειρά προτίμησης και τις Θεολογικές μας Σχολές.

Δευτέρα 27 Μαΐου 2024

Mιχαηλίδου Επίχαρις, "Η ιστορία ενός Βιθυνού", εκδ. Έαρ, Αθήνα, 2024

 


 

 


Το απόγευμα της Κυριακής 19/5/2024 στα Ιωάννινα, το ορθόδοξο βιβλιοπωλείο Δαμασκός και εκδόσεις 'Εαρ οργάνωσαν παρουσίαση για το βιβλίο ‘’Η Ιστορία ενός Βιθυνού’’.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη ζεστή Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ορθόδοξου Ιεραποστολικού Συλλόγου "Ο Απόστολος Παύλος".

Χαιρετισμό εκ μέρους του συλλόγου απεύθυνε ο πρόεδρος του συλλόγου και επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Περικλής Παπαδόπουλος.

Η φιλόλογος κ. Κωνσταντίνα Φασουλή-Τσαμπαλά και η συγγραφέας κ. Επίχαρις Μιχαηλίδου με ενδιάμεσες αφηγήσεις αποσπασμάτων του βιβλίου ταξίδεψαν το κοινό στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας και στην πορεία του αληθινού πρωταγωνιστή από την ορφάνια και την προσφυγιά μέχρι την απόφαση έμπρακτης συγχώρεσης των διωκτών του.

Την εκδήλωση συντόνισε η φιλόλογος κ.Ελένη Μάγκα-Τάτση, ενώ εκ μέρους των εκδόσεων Έαρ χαιρέτισε ο κ. Δημήτριος Μισυρλής που ευχαρίστησε τον σύλλογο, την συγγραφέα, τους συντελεστές της εκδήλωσης και το φιλαναγνωστικό κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση.

Η βιβλιοπαρουσίαση πλαισιώθηκε με μουσική Μικρασίας.

 

Πρώτα Ελληνικά και μετά όλα τ’ άλλα!

 


«Με την ΑΙ μπορούμε να κάμνουμε θαύματα…». Αυτός ήταν ο τίτλος σε πρόσφατο ρεπορτάζ της «Καθημερινής» (18.05.2024, σ. 3)  που είχε ως θέμα την επιμόρφωση ημών των εκπαιδευτικών στην εφαρμογή της νέας πρόκλησης που λέγεται «Artificial Intelligence [AI]» - ελληνιστί «τεχνητή νοημοσύνη [TN]» - και η οποία επιμόρφωση είχε ξεκινήσει ακριβώς την προηγούμενη ημέρα (17.05.2024) σε ημερίδα που διοργάνωσε το Ι.Ε.Π. με εισηγητές κορυφαίους Έλληνες ακαδημαϊκούς που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό και βρίσκονται στην αιχμή της επιστημονικής έρευνας για την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Εκπαίδευση.

Πράγματι, η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) αναδύεται ως μια σημαντική δύναμη στον τομέα της τεχνολογίας, επιτρέποντας στις μηχανές να μιμούνται ανθρώπινες γνωστικές λειτουργίες. Η ΤΝ υπόσχεται να φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται και προσλαμβάνεται η γνώση. Σε λίγα χρόνια οι διαδραστικοί πίνακες (που αντικατέστησαν τους παλαιούς επιτοιχίους μαυροπίνακες της δικής μου γενιάς) θα θεωρούνται …απαρχαιωμένο υλικό. Εδώ δεν μιλάμε για μηχανές που ψηφιοποιούν και αναπαράγουν δεδομένα, αλλά για νέες μηχανές που θα …σκέφτονται! Ήδη σε πολλές εφαρμογές στους υπολογιστές μας έχουμε τους «Ψηφιακούς Βοηθούς» (με τον πλέον “famous” εξ αυτών το «ChatGPT») που αξιοποιούν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης και εκμάθησης για να μας απαντήσουν  με… ανθρώπινο τρόπο σε ερωτήματα που του θέτουμε. Π.χ. στην πλατφόρμα του Δημοσίου «gov.gr» o «Ψηφιακός Βοηθός»  μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε με τρόπο απλό και φιλικό την υπηρεσία που ψάχνουμε, π.χ. για την έκδοση ενός πιστοποιητικού γέννησης, οικογενειακής κατάστασης, ενός αντιγράφου του πτυχίου μας, κλπ.). Μαζί, όμως, μ΄ αυτές τις εντυπωσιακές εξελίξεις αυξάνονται και τα ηθικά διλήμματα από τη χρήση της νέας τεχνολογίας. Για τη Εκπαίδευση; Ωραία όλα αυτά, αλλά…

27 Μαΐου, Eορτή του αγίου Ιωάννου του Ρώσου

 


Του Μητροπολίτου Φαναρίου κ.κ. Αγαθαγγέλου[1]

 Ο ΄Οσιος Ιωάννης εγεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690, από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. ΄Οταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία εστρατεύθηκε, ενώ εβασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μερος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711, και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον επούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο ευρίσκεται πλησίον στήν Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον επήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμάλωτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί εκάμφθησαν από τις απειλές, είτε γιατί εδελεάσθησαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.

Ο Ιωάννης, όμως, ήταν από μικρός αναθρεμμένος με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και αγαπούσε πολύ τον Θεό και την πίστη των πατέρων του. Ήταν από εκείνους τους νέους, όπου τους σοφίζει γνώση του Θεού, όπως εκήρυξε ο σοφός Σολομών, λέγοντας· «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα στους νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι γέροντες, και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι». Έτσι, λοιπόν, και ο μακάριος Ιωάννης, έχοντας τη σοφία που δίδει ο Θεός σε εκείνους που τον αγαπούν, έκανε υπομονή στη δουλεία και στην κακομεταχείριση του αφέντη του και στις ύβρεις και τα πειράγματα των Οθωμανών, οι οποίοι τον εφώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο, φανερώνοντάς του την περιφρόνηση και την απέχθειά τους. Στον αφέντη του και σε όσους τον παρακινούσαν να αρνηθεί την πίστη του, αποκρινόταν με σθεναρή γνώμη ότι προτιμούσε να αποθάνει, παρά να πέσει σε τέτοια φοβερή αμαρτία. Στον αγά είπε· «Εάν με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου, θα είμαι πολύ πρόθυμος στις διαταγές σου. Αν με βιάσεις να αλλαξοπιστήσω, γνώριζε ότι σου παραδίδω την κεφαλή μου, παρά την πίστη μου. Χριστιανός εγεννήθηκα και Χριστιανός θα αποθάνω».

Παρασκευή 24 Μαΐου 2024

"Aγωνία και ελπίδα στην κατείδωλη εποχή μας" - Ομιλία του αρχιμ. π. Αστερίου Χατζηνικολάου, Προϊσταμένου της Αδελφότητος Θεολόγων "Ο Σωτήρ"


 

Mπούρδαλα Παναγιώτη, "Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα - Για μια απελευθερωτική θε-ανθρωπολογία: υποδείγματα, θραύσματα, Μεγάλη Σύνοδος 2016, «3η Ρώμη»", εκδ. Αρμός, 2024

 

 


 

Ο Θρησκευτικοφιλολογικός Σύλλογος «Οι Τρεις Ιεράρχαι» σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση νέου βιβλίου του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

 

"Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα

Για μια απελευθερωτική θε-ανθρωπολογία:
υποδείγματα, θραύσματα, Μεγάλη Σύνοδος 2016, «3η Ρώμη»
"

 

την Παρασκευή 24 Μαΐου 2024 & ώρα 20:30 στη Βιβλιοθήκη του Συλλόγου «Οι Τρεις Ιεράρχαι» (Δημητριάδος 180 & Ογλ, Βόλος)

 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
 

Κουτσόπουλος Κώστας, Φυσικός, καθηγητής Δ.Ε.
 

Κατσιαβριάς Νικόλαος, Φυσικός - PhD (ΕΚΠΑ), Θεολόγος (ΕΚΠΑ) - Msc (ΑΠΘ)
 

Στουρνάρας Γρηγόρης, Δρ Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π., Αρχαιολόγος
 

και ο συγγραφέας του βιβλίου Παναγιώτης Μπούρδαλας

 

Τη συζήτηση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μοράρος, Πρόεδρος του Συλλόγου «Οι Τρεις Ιεράρχαι».

 

 

Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

Με μεγάλη επιτυχία η ημερίδα παρουσίασης εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών

  



 Πραγματοποιήθηκε τη Τετάρτη, 22 Μαϊου 2024 με μεγάλη επιτυχία σε συμμετοχή, επίπεδο παρουσιάσεων, συναισθηματικής πλήρωσης και εκπαιδευτικής αβροφροσύνης η 3η Διαδικτυακή Παρουσίαση των Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, από σχολικές μονάδες που εκπόνησαν τα εγκεκριμένα από το Ι.Ε.Π. προγράμματα του Π.Ι.Π.Μ. κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2023-2024.

...η συνέχεια στο "Φως Φαναρίου"

Τρίτη 21 Μαΐου 2024

Ανταράκη Δέσποινας, «Η Δώρα και το δώρο της Αιμοδοσίας», εκδ. Έαρ, 2024

 

 


 Στην 20ή Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, στη μεγαλύτερη γιορτή του βιβλίου, οι εκδόσεις Έαρ οργάνωσαν το Σάββατο 18/5/2024 μια βιβλιοπαρουσίαση με ένα ξεχωριστό μήνυμα για παιδιά του βιβλίου «Η Δώρα και το δώρο της Αιμοδοσίας».

Η συγγραφέας και ιατρός - βιοπαθολόγος Δέσποινα Ανταράκη συζήτησε για την αιμοδοσία και την προσφορά αγάπης χωρίς αντάλλαγμα με τους μικρούς μελλοντικούς αιμοδότες. Προηγήθηκε η δραματοποιημένη αφήγηση της ιστορίας του βιβλίου με προβολή εικόνων, ενώ η βιβλιοπαρουσίαση έκλεισε με τους ενθουσιώδεις μικρούς μας φίλους να κατασκευάζουν τον Ερυθρό Σφαίρη και να ζωγραφίζουν μια κάρτα που έχει σκοπό να παρακινήσει κάποιον «μεγάλο» να γίνει αιμοδότης!

«Η επεξεργασία του ευαίσθητου θέματος της αιμοδοσίας στα παιδιά μπορεί να εμπνεύσει τους αιμοδότες του μέλλοντος αλλά και τους αυριανούς επιστήμονες, ενώ παράλληλα δίνει ιδέες σε εκπαιδευτικούς που θέλουν να ασχοληθούν με το ειδικό και ευαίσθητο αυτό θέμα στην τάξη τους. Γιατί η αιμοδοσία είναι πρώτα από όλα θέμα παιδείας!» σημείωσε η συγγραφέας.

Η βιβλιοπαρουσίαση έκλεισε με ένα γλυκό μπισκοτένιο κέρασμα με κόκκινο περιτύλιγμα που μοιράστηκε στο κοινό.

Ινεπόγλου-Θεοχαρίδου Μαρίας, "Ιστορίες κάτω από τη βάση", εκδ." Έαρ", 2024

 




Στους φιλόξενους  χώρους της 20ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκε την Πέμπτη 16/5 στο φιλαναγνωστικό κοινό το βιβλίο της εκπαιδευτικού κ. Μαρίας Ινεπολόγλου -Θεοχαρίδου "Ιστορίες κάτω από την βάση’’. 

Η συγγραφέας με τον γλυκό της λόγο μάς ταξίδεψε σε ιστορίες αληθινές από τη διδακτική της πορεία πλάι σε μαθητές που μπορεί να… έγραφαν κάτω από τη  βάση. «Ο εκπαιδευτικός πρέπει να ‘γλεντάει’ στην τάξη, να δίνει όλη του την καρδιά» είπε χαμογελώντας και «να αναζητά τον Χριστό σε κάθε πρόσωπο που θα συναντήσει πίσω από τα μαθητικά θρανία».

Για το βιβλίο μίλησε επίσης η καταξιωμένη συγγραφέας Μαρία Παστουρματζή αναφέροντας ότι δούλεψε με το βιβλίο ως εργαλείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην τάξη της και οι ιστορίες κέρδισαν το δύσκολο κοινό των εφήβων μαθητών, ενώ σκιαγράφησε το πρότυπο του εκπαιδευτικού που προβάλλει τον Χριστό μέσα από τις πράξεις του και όχι μόνο στα λόγια.Στο τέλος σημείωσε ότι οι αληθινές ιστορίες της συγγραφέως μπορούν να λειτουργήσουν ως έμπνευση όχι μόνο για εκπαιδευτικούς, αλλά και για κατηχητές, ομαδάρχες και γονείς

Χαιρετισμό εκ μέρους των εκδόσεων  Έαρ απεύθυνε ο υπεύθυνος επικοινωνίας των εκδόσεων, κ. Αθανάσιος Χατζής, που ευχαρίστησε την συγγραφέα κ. Θεοχαρίδου-Ινεπολόγλου, την κ. Παστουρματζή, καθώς και το κοινό που βρέθηκε στην εκδήλωση.

Στο τέλος μοιράστηκαν γλυκά σε σχήμα βιβλίου σε όλο το κοινό.