Μητροπολίτης Aρκαλοχωρίου Ανδρέας (Νανάκης): Τι σημαίνει Μακεδονία για την Ελληνική και Παγκόσμια Ιστορία.

«Οι Μακεδόνες μπόλιασαν την Οικουμένη με τον Ελληνικό Πολιτισμό»: με αυτούς τους λόγους ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου και Καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. κ. Ανδρέας (Νανάκης), προσεγγίζει ιστορικά και θεολογικά την σημασία της ιστορίας και του πολιτισμού των Μακεδόνων από το παρελθόν έως σήμερα, σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία.

* Δείτε τη συνέντευξη στην "Πεμπτουσία"

Mακεδονία: Ιστορία και πολιτική

ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ 1992 ΠΟΥ

 ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΕΙ ΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

Για την έγκυρη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας

"...Το ευτύχημα και το πλεονέκτημα μαζί της Ελλάδος σε τέτοια θέματα είναι ότι δε χρειάζεται εκ των πραγμάτων κανενός είδους «προπαγάνδα». Ο, τι λείπει είναι η σωστή και έγκυρη ενημέρωση. Και είναι χρέος μας εθνικό να εκθέσουμε εντός και εκτός Ελλάδος τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν και να αποκαταστήσουμε την αλήθεια την οποία σκοπιμότητες, βλέψεις και συμφέροντα συνεχίζουν να παραποιούν και να διαστρέφουν, όπως ακριβώς συμβαίνει στη περίπτωση της πανάρχαιας Ελληνικής Μακεδονίας. Το ενημερωτικό βιβλίο (μόλις 55 σελίδων, αλλά με περιεκτική σύνοψη όλης της ιστορικής αλήθειας για το θέμα) που είχε εκδώσει για σχολική χρήση το υπουργείο Παιδείας το 1992, με μια μικρή επεξεργασία συμπερίληψης στην ύλη δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει και σήμερα ένα άριστο διδακτικό εγχειρίδιο τόσο για το Γυμνάσιο όσο και για το Λύκειο...."

* Αρθρο στην "Ελευθερία" Λαρίσης

Μισθολόγιο 2018: από Μάρτιο - Απρίλιο η αύξηση στο μισθό για όσους εκπαιδευτικούς αλλάζουν μισθολογικό κλιμάκιο από 1ης Ιανουαρίου 2018

 Ως γνωστό η μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών και γενικά των Δημοσίων Υπαλλήλων είχε παγώσει για τα έτη 2016  και 2017 και ενεργοποιήθηκε από 1-1-2018. Σταδιακά πολλοί μόνιμοι υπάλληλοι μέσα στον Ιανουάριο συμπληρώνουν τον απαιτούμενο χρόνο υπηρεσίας (2 έτη) για την κατάταξή τους  στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, που αυτό σημαίνει 59 ευρώ αύξηση μεικτά. Το πόσο γρήγορα θα  συμπληρωθούν αυτά τα δύο έτη και από τους άλλους εκπαιδευτικούς εξαρτάται από τον πλεονάζοντα χρόνο (διαβάστε εδώ σχετικά) που είχαν στις 31-12-2015, όταν πάγωσε η μισθολογική εξέλιξη.

Ο χρόνος για την έκδοση των  αποφάσεων απόδοσης μισθολογικών κλιμακίων, τη γνωστοποίησή τους στα αρμόδια τμήματα οικονομικών των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και ενημέρωσης των προσωπικών μητρώων  είναι περίπου δύο με τρεις μήνες.  Σύμφωνα με ενημέρωση του fresh-education οι αυξήσεις στο μισθό των μόνιμων εκπαιδευτικών που άλλαξαν ΜΚ μέσα στον Ιανουάριο, θα φανούν στη μισθοδοσία Μαρτίου και ίσως Απριλίου 2018. Το ποσό της αύξησης για τους προηγούμενους μήνες θα δοθεί αναδρομικά.

Για αναλυτική ενημέρωση για τους μισθούς εκπαιδευτικών πατήστε εδώ

* Πηγή: Fresh-education.blogspot.gr

Aμβροσίου Λενή, Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, «Η αλήθεια δια το “Εκκλησιαστικόν Ζήτημα”», Εκδ. Βιβλίο και Εικόνα της Ι. Μ. Καλαβρύτων, Αίγιον, 2017

 

Από τις Εκδόσεις «Βιβλίο και Εικόνα» της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (Αίγιον, 2017) κυκλοφορήθηκε η μελέτη με τίτλο «Η αλήθεια δια το Εκκλησιαστικόν ζήτημα», η οποία προ 43 ετών, ήτοι το 1974, είχε δημοσιευθεί στο επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας της Ελλάδος («Εκκλησία») ως θέση – απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και τώρα φέρει ως συντάκτη το όνομα του τότε Αρχιμανδρίτου Αμβοσίου Λενή, μετέπειτα (και έως του νυν) Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου και εκδόθηκε ως «πόνημα πνευματικά ωφέλιμο και λίαν ενημερωτικό περί του εκκλησιαστικού ζητήματος της περιόδου 1967-1974», όπως υπογραμμίζεται στην εισαγωγή του βιβλίου.

Η επανέκδοση αυτής της μελέτης, με την οποία έχει επικριθεί - και καταδικασθεί συνοδικώς - τόσο ο τρόπος  αναδείξεως, όσο και ο τρόπος διοικήσεως της εκκλησιαστικής - επί αρχιεπισκοπείας Ιερωνύμου Α΄ (Κοτσώνη) - ηγεσίας της περιόδου 1967-1973 (επί δικτατορίας Γ. Παπαδοπούλου), προκάλεσε την αντίδραση του Μητροπολίτου Φθιώτιδος, με επικριτικά σχόλια εις βάρος του εκδότου του βιβλίου Μητροπολίτου Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου.

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος (Λενής) τον Μάρτιο του 2017,  εξ αφορμής της επανεκδόσεως εις ανάτυπον της μελέτης «Η αλήθεια δια το “Εκκλησιαστικόν Ζήτημα”» την οποία, όπως παρεδέχθη (βλ. εις Χ. Ανδρεόπουλου, Η Εκκλησία κατά την δικτατορία 1967-1974. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση, Εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017, εις Μέρος Γ΄, σ. 338, υποσημ. 140), ο ίδιος είχε συγγράψει τον Σεπτέμβριο του 1974, ως Γραμματεύς, τότε, της Ιεράς Συνόδου, και την οποία είχε υιοθετήσει η Ιεραρχία ως προς τις κρίσεις της για τα γενόμενα της εξαετίας 1967 – 1973, απαντώντας σε επικριτικά σχόλια του Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου (Πρωτοπαπά) – του δηλώσαντος, αναφορικώς με την εν λόγω μελέτη, ότι πρόκειται περί «κειμένου υβριστικού και υποτιμητικού της προσωπικότητος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου του Α΄» - επικαιροποιώντας την κριτική άποψή του για το θέμα του τρόπου της αναρρήσεως στον αρχιεπισκοπικό θρόνο του μακαριστού Ιερωνύμου Α΄, θα γράψει, μεταξύ άλλων: 

«O μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Ιερώνυμος ήτο μια εξέχουσα εκκλησιαστική προσωπικότης (…), «αναμφιβόλως ήτο ασκητικός, σεμνός και με αρίστην έξωθεν καλήν μαρτυρίαν, πλήν όμως το μέγιστον λάθος του ήτο το γεγονός ότι, καθηγητής ων του Κανονικού Δικαίου απεδέχθη την εκλογήν του εις τον αρχιεπισκοπικόν θρόνο των Αθηνών υπό μιας Αριστίνδην (οκταμελούς) Συνόδου, τουθ΄ όπερ αντιστρατεύεται εις την εκκλησιαστικήν τάξιν. Ωσαύτως, όλως αντικανονικώς, κατέλαβε τον θρόνον γεγηρακότος Αρχιεπισκόπου, του από Φιλίππων κυρού Χρυσοστόμου, τον οποίον η τότε Κυβέρνησις κατ' αρχήν επίεσεν πρός παραίτησιν, έπειτα δε - τούτου αρνηθέντος την παραίτησιν - τον απεμάκρυναν βιαίως εκ του αρχιεπισκοπικού του θρόνου. Αναμφισβητήτως ο μακαριστός Ιερώνυμος είχεν αγαθήν πρόθεσιν και ωραία σχέδια διά την Εκκλησίαν, αλλά αυτό δεν αρκεί. “Παν καλόν, μη καλώς γενόμενον, ουκ εστί καλόν”. Ας όψονται οι στενοί συνεργάται του, οίτινες τον εξέθεσαν ανεπανορθώτως! Κυριολεκτικώς τον κατέστρεψαν! Ο Θεός ας τους συγχωρήσει!», βλ. εις προσωπικόν ιστολόγιον Μητροπολίτου Καλαβρύτων Αμβροσίου», «Aπάντησις εις τον σεβ. Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Νικόλαον», 06.03.2017 (http://mkka.blogspot.gr/2017/03/blog-post_6.html , όπου αναδημοσιεύονται και τα από 1ης.03.2017 επικριτικά σχόλια του Μητροπολίτου Φθιώτιδος) και εις ιστοσελίδα Romfea, «Απάντηση Καλαβρύτων σε Φθιώτιδος: Δεν δέχoμαι την ύβριν!», 06.03.2017 (http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/13384-apantisi-kalabruton-se-fthiotidos-den-dexomai-tin-ubrin  ).

* Εκτεταμένες αναφορές για την μελέτη «Η αλήθεια δια το Εκκλησιαστικόν ζήτημα» περιλαμβάνονται στη κυκλοφορηθείσα σε βιβλίο μελέτη του Χαρ. Ανδρεόπουλου, Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση, Εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017 , και ειδικότερα εις Μέρος Γ΄ (“H β΄ φάση της δικτατορίας 1973-1974, Κεφ. 3, Το Πρόβλημα των “12” § 5 «Η “αλήθεια δια τον Εκκλησιαστικόν ζήτημα”: Η εκδοχή της Ιεραρχίας», σσ. 337-343) και εις Μέρος Δ΄ («Η Εκκλησία στη Μεταπολίτευση § 3: Οι πρώτες μεταπολιτευτικές απόπειρες για λύση του εκκλησιαστικού προβλήματος», σσ. 363-372).

 

Σούμπουρου, Γεωργίου, Ι., "Ηθικά παράλληλα στους αββάδες του Γεροντικού. Η παιδαγωγία της ερήμου", Θεσσαλονίκη, 2017, σσ. 140.

Του Κώστα Νούση,

Φιλολόγου - Θεολόγου (M.Th.)

Όποιος εντρυφά στη μελέτη του ευαγγελικού λόγου αληθινά και όχι με ιδεοληψίες ή άλλα προφορεμένα γυαλιά, δεν μπορεί παρά να σταθεί ενεός μπροστά στο εκπληκτικά παράδοξο μυστήριο της χριστιανικής ηθικής: μιας ηθικής ανατρεπτικής και αναιρετικής σε πολλά σημεία της κοινής, εθιμικής και ορθολογικής ηθικής των (δυτικών περισσότερο) ιστορικών ανθρώπινων κοινοτήτων.

Πραγματικά, πού είναι η ηθική και η «δικαιοσύνη» μέσα στο Ευαγγέλιο και στους βίους των χριστιανών αγίων και ασκητών; Στον άσωτο υιό που έγινε δεκτός παρά τις ασωτίες του και μάλιστα τιμηθείς με τον μόσχο τον σιτευτό και την πανηγυρική υποδοχή από τον πονεμένο και προσβεβλημένο πατέρα; Να μιλήσουμε για τον εργάτη της ενδεκάτης ώρας που έλαβε ίδιο μισθό με αυτόν της πρώτης; Ο ηθικός, ευσεβής κατά τύπον και νομοταγής Φαρισαίος ή ο αμαρτωλός τελώνης; Αμ ο ληστής επί του σταυρού; Από όπου και να πιάσεις το Ευαγγέλιο, «σκανδαλίζεσαι». Το ίδιο και με πλείστα όσα περιστατικά ανθρώπων αμαρτωλών και «σαλών» που αγίασαν και θαυματούργησαν εν ζωή ακόμη, παρά τις φοβερές, ενίοτε, αστοχίες τους.

Όλα αυτά έρχεται να μας τα προβάλλει με έναν καινό τρόπο το βιβλίο του αγαπητού φίλου και συναδέλφου από τη Θεσσαλονίκη Γ. Σούμπουρου. Μακριά από ευσεβισμούς και γλυκανάλατες συναισθηματικές προσεγγίσεις, προσπαθεί να καταδείξει το «άηθες» ήθος των ασκητών, όπως αυτό καταφαίνεται μέσα από τις σελίδες των αρχαίων Γεροντικών.

Σε ένα ευσύνοπτο πόνημα 140 περίπου σελίδων, προσπαθεί να μας υπομνήσει την αρχοντιά του αυθεντικού ήθους των πρώτων χριστιανών, που εμπνέονταν όχι από θεωρίες, ιδεολογήματα και ευσεβιστικές αιρετικολογίες που παρεισέφρησαν στη ζωή των χριστιανών ανά τους αιώνες, αλλοιώνοντας το ορθόδοξο ήθος, αλλά από τη ζωή και το παράδειγμα του Χριστού και των Αγίων του, που βίωναν το θεανθρώπινο ήθος μέσα στις δύσκολες συνθήκες των μεσανατολικών ερήμων.

Συνέλεξε περιστατικά που δεν έχουμε προσέξει όσο θα έπρεπε, ίσως και καθόλου. Αναλύοντάς τα συνοπτικά και με βάση την ασκητική παράδοση των Ορθοδόξων, τα αφήνει περισσότερο να μιλήσουν από μόνα τους και να μας εκπλήξουν ευχάριστα, χορηγώντας μας μια ανακουφιστική δροσιά ελευθερίας μέσα στον πνιγηρό ηθικισμό, στην ατμόσφαιρα του οποίου μεγαλώσαμε σχεδόν όλοι, βιώνοντάς τον ακόμη και στους χώρους των εκκλησιαστικών ενοριών, των θρησκευτικών οργανώσεων, ίσως πιο σπάνια και σε μοναστικές αδελφότητες.

Μέσα από το βιβλίο αναδείχνεται το ορθόδοξο ήθος, που δεν εδράζεται σε κώδικες και κανονισμούς, αλλά στον καινό τρόπο ζωής, όπως αυτός βιώνεται μέσα στην Εκκλησία του Χριστού με τον αδιάλειπτο φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Δεν θα βρούμε εδώ συνταγές ηθικές, αλλά εξαιρετικά παραδείγματα χριστιανικού ήθους, το οποίο σαρκώνεται περιληπτικά στις λέξεις αγάπη, ταπείνωση, συγχώρηση, ανοχή, ευσπλαχνία, έλεος και μάλιστα ιστορικά και από συγκεκριμένα πρόσωπα αγιασμένων ανδρών και γυναικών και όχι αφηρημένα και πλατωνικά σε κάποιον χώρο ευσεβών, πλην ουτοπικών πόθων. Δεν έχει σημασία η επιλογή τόσο, όσο η αγαθή πρόθεση και η φωτισμένη προαίρεση από τη Χάρη του Θεού. Στα περιστατικά του μικρού αυτού βιβλίου παίρνουμε βαθιές ανάσες πνευματικής λευτεριάς, μακριά από υποκρισίες, ηθικιστικά κηρύγματα, ταπεινολογίες και ταπεινοσχημίες, ευσεβιστικές προσποιήσεις και θεατρινισμούς αγιότητας, χωρίς οντολογικό αντίκρισμα στη γνήσια πνευματικότητα της εν Χριστώ ζωής.

Η πτώση και η αμαρτία δεν οδηγούν στην απόγνωση. Όπως λέει και ο συγγραφέας, «στον αγώνα για τη διάσωση της αληθινής σχέσης με τον Θεό σημαντικό ρόλο παίζει η έμμονη αγκίστρωση πάνω του με βεβαιότητα και ευαισθησία. Στον πειρασμό, όσο δυνατός κι αν μαίνεται, ακόμη κι όταν η πτώση είναι ορατή και άφευκτη, δεν παύουμε να είμαστε παιδιά του Θεού». Η ελπίδα, η αισιοδοξία, η χαρούμενη άσκηση στην υπακοή, η ελευθερία και ο σεβασμός εκάστου προσώπου με τις όποιες ιδιαιτερότητές του, ο εμπνευσμένος μοναχικός βίος, είναι μερικά από τα ορθόδοξα μηνύματα που αβίαστα κομίζει το βιβλίο στην ψυχή του αναγνώστη.

Ευχόμαστε από καρδίας η πρώτη αυτή – και πρωτότυπη εν πολλοίς – προσπάθεια του κ. Γ. Σούμπουρου να έχει την προσδοκώμενη από όλους μας συνέχεια. Καλοτάξιδο, λοιπόν, χωρίς πολλά ψευδοπαινέματα, όπως μας διδάσκει και η «παράλληλη» ηθική των αββάδων του Γεροντικού!